Συγκέντρωση μιλίων σε πολλαπλά προγράμματα: έξυπνη τακτική ή παγίδα;
όλα σε ένα νοικοκυρεμένα
Μία ερώτηση που δεχόμαστε συχνά, αφορά τα συν και πλην της χρήσης περισσότερων του ενός προγραμμάτων τακτικών επιβατών, κυρίως για την συγκέντρωση μιλίων εξαργύρωσης, και δευτερευόντως για την επίτευξη περισσότερων elite statuses. Και η ερώτηση αυτή δεν έχει πάντοτε μία ξεκάθαρη απάντηση.
Το δικό μας motto είναι “όλα σε ένα νοικοκυρεμένα”. Το πιστεύουμε και το εφαρμόζουμε ως επί το πλείστον, διότι η διασπορά των μιλίων σε περισσότερα προγράμματα συχνά κρύβει ένα “κόστος” το οποίο είναι δύσκολο να το δει κανείς μέχρι τη στιγμή που θα προσπαθήσει να εξαργυρώσει τα μίλια που συγκέντρωσε. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις όπου η χρήση διαφορετικού προγράμματος αποτελεί επιλογή, άλλοτε καλή, άλλοτε ουδέτερη.
Σε αυτό το άρθρο θα σας εξηγήσουμε τι ακριβώς συμβαίνει όταν αποφασίζει κανείς να μοιράσει τις πτήσεις του σε περισσότερα προγράμματα, πότε αυτό μπορεί να αποτελεί έξυπνη τακτική, και πότε καταλήγει σε παγίδα.
Πριν προχωρήσουμε στο άρθρο μας, δύο σημειώσεις:
Οι συχνές αναφορές μας στο Miles+Bonus της Aegean Airlines οφείλονται στο ότι η πλειοψηφία του αναγνωστικού κοινού εστιάζει σε αυτό το πρόγραμμα. Όσα θα διαβάσετε παρακάτω βρίσκουν γενική εφαρμογή σε κάθε άλλο πρόγραμμα.
Στο άρθρο αυτό δεν συγκρίνουμε προγράμματα τακτικών επιβατών ως προς το ποιό είναι καλύτερο από τα άλλα και υπό ποιές συνθήκες. Αυτό θα αποτελέσει αντικείμενο μελλοντικών άρθρων.
Τα πολύ βασικά των προγραμμάτων
Για τις φίλες και τους φίλους που πιθανόν δεν έχουν ολοκληρωμένη εικόνα για το πως λειτουργούν γενικά τα προγράμματα τακτικών επιβατών, ένα από τα πρώτα μας άρθρα αφορούσε αυτό ακριβώς και ίσως φανεί χρήσιμο παρά την γενικότητα και την απλότητά του:
Πριν περάσουμε στο κυρίως άρθρο, οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα σημαντικά σημεία που αφορούν τις διαφορετικές αεροπορικές "συμμαχίες”.
Οι Star Alliance, oneworld και SkyTeam είναι κλειστά οικοσυστήματα, με την έννοια ότι δεν είναι δυνατή η πίστωση μίας πτήσης της μίας συμμαχίας σε πρόγραμμα μίας άλλης συμμαχίας. Για παράδειγμα, μία πτήση με Aegean δεν μπορεί να “ποσταριστεί” (πιστωθεί) στο πρόγραμμα της British Airways ή της Air France.
Επομένως, ένας ταξιδιώτης που χρησιμοποιεί αεροπορικές εταιρείες διαφορετικών συμμαχιών, συνήθως από υποχρέωση (πχ όταν αποφασίζει ο εργοδότης για το αεροπορικό εισιτήριο) τότε εξ ορισμού “πατάει” σε περισσότερα προγράμματα.
Μπορεί βέβαια ο εκάστοτε ταξιδιώτης να χρησιμοποιεί αεροπορικές εταιρείες διαφορετικών συμμαχιών από προσωπική επιλογή. Οι συνηθέστεροι λόγοι είναι η καλύτερη εξυπηρέτηση του προορισμού με απευθείας πτήσεις ή/και πιο βολικές ώρες, καθώς και το κόστος.
Έχοντας καταγράψει τα παραπάνω προχωράμε στο κυρίως θέμα μας, το οποίο αφορά την χρήση περισσότερων προγραμμάτων τακτικών επιβατών εντός της ίδιας “συμμαχίας”.
Ίδιο alliance, ένα πρόγραμμα
Όλα ξεκινούν από την επιλογή κάθε ταξιδιώτη για το κύριο πρόγραμμα τακτικών επιβατών στο οποίο θα “πιστώνει” -ή “ποστάρει”- τις πτήσεις με σκοπό την ανέλιξη στα elite tiers και φυσικά την συγκέντρωση μιλίων εξαργύρωσης. Το βασικό κριτήριο είναι οι εταιρείες που εξυπηρετούν περισσότερο ή καλύτερα τις ταξιδιωτικές ανάγκες, αλλά και η ευκολία στην συγκέντρωση μιλίων αλλά και στην επίτευξη του πολυπόθητου elite tier.
Για την μεγάλη πλειοψηφία των κατοίκων της Ελλάδας, αλλά και των περισσότερων Ελλήνων κατοίκων σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, η αεροπορική εταιρεία που εξυπηρετεί περισσότερο είναι η Aegean Airlines, μέλος της Star Alliance, επομένως η χρήση του προγράμματος Miles+Bonus είναι η εύκολη και -για τους περισσότερους- η προφανής επιλογή.
Δεν πετάει όμως μόνο η Aegean από την Ελλάδα, αλλά και άλλες εταιρείες-μέλη της Star Alliance όπως οι Lufthansa, Swiss, Austrian, ITA, Turkish, LOT, TAP, Ethiopian και United. Ειδικότερα οι Lufthansa και Swiss αποτελούν άριστες επιλογές για επαγγελματικά ταξίδια στην Ευρώπη που έχουν συνήθως μετεπιβίβαση και τελικό προορισμό κάποια μικρότερη πόλη, και αυτό επειδή οι ώρες αναχώρησής τους είναι πολύ πιο βολικές, αλλά και για μεγάλα ταξίδια με μετεπιβίβαση σε υπερατλαντικές πτήσεις.
Επομένως, ένα μέλος του προγράμματος Miles+Bonus της Aegean Airlines έχει τη δυνατότητα να “ποστάρει” όλες τις πτήσεις που θα κάνει με εταιρείες-μέλη της Star Alliance και να συγκεντρώνει μίλια σε ένα σημείο: “όλα σε ένα νοικοκυρεμένα”. Τα κύρια οφέλη αυτής της στρατηγικής είναι:
ευκολότερη/ταχύτερη ανέλιξη σε elite tier
ένα σημείο συγκέντρωσης μιλίων εξαργύρωσης
εφαρμογή των προνομίων του elite tier σε όλες τις πτήσεις
Το τελευταίο σημείο είναι πολύ σημαντικό: έχοντας πχ Miles+Bonus Gold, το οποίο είναι Star Alliance Gold, όλα τα προνόμια εφαρμόζονται σε όλες τις πτήσεις με εταιρείες-μέλη: διαφορετικό γκισέ στις παραδοτέες αποσκευές και προτεραιότητα στην παραλαβή τους, fast track στον έλεγχο ασφαλείας, είσοδος σε lounge, προτεραιότητα στην επιβίβαση, και κάποιες φορές gate upgrade.
Τα ίδια ακριβώς ισχύουν και για τις άλλες δύο μεγάλες “συμμαχίες”. Μάλιστα, η oneworld ξεχωρίζει θετικά, επειδή τα υψηλότερα elite tiers της (Sapphire και Emerald) προσφέρουν δωρεάν επιλογή ακόμη και επιθυμητών θέσεων τύπου exit row, up front κλπ., ανεξάρτητα από το πρόγραμμα που παρέχει το status και την εταιρεία που εκτελεί την πτήση.
Το βασικό μειονέκτημα, όταν κανείς χρησιμοποιεί ένα μόνο πρόγραμμα τακτικών επιβατών για όλες τις πτήσεις εντός του ίδιου alliance, είναι ότι σε αρκετές περιπτώσεις κυρίως πολύ χαμηλών ναύλων δεν αποδίδονται καθόλου μίλια αναβάθμισης και εξαργύρωσης σε προγράμματα διαφορετικά από αυτό της εταιρείας που εκτελεί την πτήση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν κάποιοι φθηνοί ναύλοι L, T, E κλπ. της Lufthansa, αλλά και κάποιοι ακριβοί ναύλοι όπως discounted business class P επίσης της Lufthansa, οι οποίοι αποφέρουν 0 (μηδέν) μίλια στο Miles+Bonus της Aegean.
Έχοντας όλα τα παραπάνω υπόψη, τα συν και τα πλην, η άποψή μας παραμένει σταθερή: η στρατηγική της επιλογής ενός προγράμματος για όλες τις πτήσεις στο ίδιο alliance παραμένει μία σοφή επιλογή.
Περισσότερα επιχειρήματα επ’αυτού λίγο παρακάτω.
Ίδιο alliance, περισσότερα προγράμματα
Εδώ πιάνουμε το νήμα από το βασικό μειονέκτημα το οποίο αναφέρθηκε στην προηγούμενη παράγραφο: οι ναύλοι που δεν αποφέρουν μίλια αναβάθμισης και εξαργύρωσης είναι ο συνηθέστερος λόγος επιλογής περισσότερων του ενός προγραμμάτων, πάντοτε εντός του ίδιου alliance, ώστε ιδανικά να μην χαθεί ούτε ένα μίλι από μία πτήση που θα γίνει έτσι κι αλλιώς.
Αναφέραμε προηγουμένως ως παράδειγμα κάποιους πολύ φθηνούς ναύλους της Lufthansa. Τίθεται επομένως το ερώτημα: τι κάνετε εάν έχετε επενδύσει πχ στο Miles+Bonus της Aegean Airlines, και η πτήση σας είναι στον πάμφθηνο ναύλο L της Lufthansa;
Η επιλογή χρήσης ενός μόνο προγράμματος αναλύθηκε πιο πριν: θα έχετε όλα τα προνόμια του elite status τα οποία θα σας διευκολύνουν στο ταξίδι σας, απλώς χωρίς να λάβετε μίλια αναβάθμισης και εξαργύρωσης. Τόσο απλά.
“Ναι, αλλά είμαι μέλος και στο Lufthansa Miles&More”
Εδώ αρχίζει μία συζήτηση την οποία καλό είναι να την κάνουμε με συγκεκριμένα παραδείγματα και υποθέσεις.
Έστω ότι η πτήση με Lufthansa σε ναύλο L είναι εντός Ευρώπης, πχ από Αθήνα για Μόναχο. Εάν την “ποστάρετε” στο Miles&More, για μία καθαρή αξία ναύλου περί τα 30-40€ θα λάβετε περίπου 120-160 μίλια εξαργύρωσης. Εάν το εισιτήριο έχει αγοραστεί εκτός Lufthansa, θα πάρετε flat 125 μίλια.
Έστω ότι η πτήση με Lufthansa σε ναύλο L είναι υπερατλαντική, πχ από Φρανκφούρτη για Νέα Υόρκη. Εάν την “ποστάρετε” στο Miles&More, για μία καθαρή αξία ναύλου περί τα 200-300€ θα λάβετε περίπου 800-1200 μίλια εξαργύρωσης. Εάν το εισιτήριο έχει αγοραστεί εκτός Lufthansa, θα πάρετε flat 938 μίλια.
Εάν τέτοιες πτήσεις είναι αραιά και που, το όφελος θα είναι λίγες χιλιάδες μίλια σε διάστημα μερικών ετών, τα οποία βέβαια μπορεί να ξεχαστούν και να λήξουν κάποια στιγμή, αλλά και αν δεν λήξουν θα είναι τόσο λίγα που δεν θα μπορείτε να τα αξιοποιήσετε σε κάτι αξιόλογο. Το πολύ πολύ να πληρώσετε το in-flight Wi-Fi σε κάποια πτήση με μερικά από αυτά.
Εάν πάλι βλέπετε να πετάτε αρκετά συχνά (πάνω από 10-12 φορές το χρόνο) σε ναύλους άλλων εταιρειών οι οποίοι δεν δίνουν τίποτε στο βασικό πρόγραμμα που χρησιμοποιείτε, τότε βάλτε τα κάτω και υπολογίστε τι μπορείτε να συγκεντρώσετε σε ένα δεύτερο πρόγραμμα, και εάν βλέπετε ενδεχομένως τη δυνατότητα να πιάσετε ένα έστω μεσαίο elite status. Επίσης, εξετάστε εάν σας συμφέρει να κλείνετε λίγο ακριβότερους ναύλους οι οποίοι θα δίνουν κάτι στο βασικό σας πρόγραμμα.
Σε κάθε περίπτωση, εάν επιλέξετε να “ποστάρετε” σε ένα δευτερεύον πρόγραμμα εκείνες τις πτήσεις που δεν αποφέρουν κάτι στο κύριο πρόγραμμα, υπάρχει ακόμη κάτι που πιθανόν να σας δυσκολέψει την εμπειρία σας: να μην έχετε elite status στο δευτερεύον πρόγραμμα.
Πτήσεις εκτός elite status
Έστω λοιπόν ότι επιλέξατε να “ποστάρετε” την πτήση με τον πολύ φθηνό ναύλο L της Lufthansa στο δικό της πρόγραμμα Miles&More, ώστε να πάρετε έστω αυτά τα ελάχιστα μίλια για να μην αισθάνεστε ότι πάνε χαμένα. Αυτό σημαίνει ότι, όταν πραγματοποιήσετε το online check in, ή όταν πάτε για κανονικό check in στο γκισέ του αεροδρομίου, θα πρέπει να δώσετε το frequent flyer number του Miles&More, διότι μόνο έτσι θα “πιστωθεί” η πτήση σας σε αυτό το πρόγραμμα.
Εάν δεν έχετε κάποιο elite status στο Lufthansa Miles&More, τότε θα υποχρεωθείτε να βιώσετε την ταξιδιωτική σας εμπειρία με σημαντικά κενά όπως:
δεν θα έχετε πρόσβαση στο priority check in εάν θέλετε να παραδώσετε δωρεάν αποσκευή, ούτε το αυξημένο όριο κιλών, ούτε προτεραιότητα στην παραλαβή
δεν θα έχετε πρόσβαση στο fast track στον έλεγχο ασφαλείας, διότι πλέον το προνόμιο αυτό ενσωματώνεται στο boarding pass και ελέγχεται αυτόματα (αν και σε κάποια αεροδρόμια περνάτε δείχνοντας το άλλο elite status)
Θα μπορέσετε βέβαια να μπείτε στο lounge δείχνοντας απλώς την σχετική κάρτα Gold που έχετε, όπως επίσης θα μπορέσετε να επιβιβαστείτε με προτεραιότητα με τον ίδιο τρόπο.
Στη θεωρία δεν ακούγεται και τόσο κακό, όμως δεν είναι πάντοτε ανώδυνο. Ακούμε και διαβάζουμε συνέχεια για περιπτώσεις όπου αρνήθηκαν την πρόσβαση στο fast track ή στο priority boarding ακόμη και με την επίδειξη της Gold card άλλου προγράμματος ίδιου alliance, όπως και για περιπτώσεις όπου δίνοντας την Gold card για την είσοδο στο lounge διαπιστώθηκε εκ των υστέρων ότι η πτήση “πιστώθηκε” τελικά στο πρόγραμμα αυτό και όχι στο επιθυμητό.
Το “κόλπο” με την αλλαγή μετά τον έλεγχο
Υπάρχουν ταξιδιώτες οι οποίοι κάνουν το εξής:
κάνουν online check in με το πρόγραμμα όπου έχουν status και προνόμια, ώστε να επιλέξουν την θέση τους, να παραδώσουν δωρεάν αποσκευή, να περάσουν από fast track και να μπουν στο lounge
μόλις μπουν στο lounge μπαίνουν στην κράτησή τους και αλλάζουν το πρόγραμμα τακτικών επιβατών στο επιθυμητό όπου θέλουν να “ποστάρουν” την πτήση τους
Το έχουμε κάνει κι εμείς αυτό, και κάποιες φορές δουλεύει. Κάποιες…
Τα προγράμματα τακτικών επιβατών δεν θέλουν σε καμία περίπτωση να γίνεται κάτι τέτοιο, διότι δημιουργεί προβλήματα στις διαδικασίες τους και επίσης τους κοστίζει (θα το αναλύσουμε άλλη φορά αυτό). Γι αυτό πλέον κλείνουν τέτοιες “τρύπες”, αποτρέποντας την αλλαγή του frequent flyer number μετά το check in, ή ακόμη το “κλειδώνουν” κατά την κράτηση. Άλλες πάλι ζητάνε frequent flyer number για να δώσουν δωρεάν in-flight Wi-Fi και “πιστώνουν” την πτήση στο πρόγραμμα αυτό, όχι σε αυτό που επιθυμεί ο επιβάτης. Γενικά, η αλλαγή μετά τον έλεγχο και πάντα πριν την επιβίβαση ενέχει σημαντικό ρίσκο.
Πότε αξίζει (ίσως) η χρήση πολλαπλών προγραμμάτων;
Υπάρχουν περιπτώσεις όμως όπου ίσως αξίζει να “ποστάρει” κανείς την πτήση του σε ένα διαφορετικό πρόγραμμα, αντί στο κύριο που χρησιμοποιεί όπου δεν θα πάρει τίποτε.
→ Μεγάλες πτήσεις που θα δώσουν πολλά μίλια
Κάποιες φορές, κάποια μεγάλη πτήση μπορεί να είναι σε ναύλο premium economy ή και business class ο οποίος δεν δίνει μίλια στο πρόγραμμα που χρησιμοποιούμε. Τυπικό (και απολύτως αρνητικό) παράδειγμα εδώ το Miles+Bonus της Aegean το οποίο έχει τις περισσότερες εξαιρέσεις ναύλων, ορισμένων μάλιστα ιδιαίτερα προκλητικών όπως η discounted business class ναύλος P της Lufthansa.
Προσωπικό παράδειγμα:
Σε premium economy ναύλο R της Singapore Airlines το Miles+Bonus δεν δίνει τίποτε. Σε τέτοιο ναύλο ήταν η μεγαλύτερη επιβατική πτήση του κόσμου την οποία έκλεισα και ταξίδεψα, και επέλεξα να την “πιστώσω” στο πρόγραμμα KrisFlyer της Singapore και να πάρω εκεί 11.916 μίλια αντί μηδέν στην Aegean. Τι τα έκανα αυτά; Τα μετέτρεψα σε πόντους Marriott Bonvoy όταν προέκυψε ένα promotion. Χαμένα δεν πήγαν πάντως.
Σε τέτοιες περιπτώσεις, όπου το ποσό των μιλίων είναι κάπως “σοβαρό”, ειδικότερα δε εάν πρόκειται να κάνετε αρκετές τέτοιες πτήσεις, αξίζει να το σκεφτείτε σοβαρά, αφού όμως εξετάσετε προσεκτικά την όποια επίπτωση στην εμπειρία σας χωρίς διαθέσιμο elite status.
→ Δυνατότητα elite status σε δεύτερο πρόγραμμα
Εάν θέλετε/μπορείτε να συντηρείτε και δεύτερο elite status εντός του ίδιου alliance, ή εάν πάρετε κάτι τέτοιο στα πλαίσια ενός εύκολου και φθηνού status match, τότε μπορείτε να δείτε πιο σοβαρά την επιλογή να “χτίσετε” ένα απόθεμα μιλίων εξαργύρωσης και σε άλλο πρόγραμμα, εφόσον κρίνετε ότι αυτό σας συμφέρει με κάποιο τρόπο.
Όσο το Miles+Bonus Gold της Aegean (παρα)ήταν εύκολο, όπου αρκούσε ένα Aegean Pass μόλις 6 πτήσεων προς/από Λονδίνο ή 2 μετ’επιστροφής σε business class αγορασμένα σε promotion για να διατηρηθεί, οπότε μια χαρά μπορούσε κανείς να συντηρεί και άλλο πρόγραμμα εντός της Star Alliance εάν το επιθυμούσε. Πλέον η διατήρηση του Gold δεν είναι και τόσο εύκολη.
→ Status-agnostic
Υπάρχουν ταξιδιώτες οι οποίοι από συνειδητή επιλογή δεν “δένονται” με ένα πρόγραμμα τακτικών επιβατών, με την έννοια ότι δεν επενδύουν σε αυτό που λέμε loyalty και επιλέγουν πτήσεις αποκλειστικά βάσει ωρών και κόστους, χωρίς να τους απασχολεί το όποιο elite status. Σε τέτοιες περιπτώσεις μπορούν κάλλιστα να “πιστώνουν” τις πτήσεις τους στο πρόγραμμα της εκάστοτε αεροπορικής και να συλλέγουν ό,τι τους δώσει. Μπορεί έτσι κάποτε να μαζέψουν ένα ποσό για μια εύκολη εξαργύρωση ή κάποια παραδοτέα αποσκευή ή in-flight Wi-Fi.
Οι… “αιρετικές” απόψεις
Υπάρχουν και διακινούνται ευρέως μερικές διαφορετικές απόψεις και στρατηγικές επί του θέματος, τις οποίες εμείς χαρακτηρίζουμε μάλλον… “αιρετικές”.
Μια και όλα ξεκινούν με αφετηρία το Miles+Bonus της Aegean, και αυτό μπαίνει σε σύγκριση με άλλα προγράμματα, κυκλοφορεί γενικότερα η αντίληψη ότι οι εξαργυρώσεις του δεν αξίζουν (έτσι, σκέτο, χωρίς δεδομένα) ή ότι δεν αξίζουν τόσο όσο κάποιων άλλων προγραμμάτων, συνήθως με κριτήριο την αδυναμία να κλείσει κανείς πχ Singapore Business Class ή First Suites ή κάτι άλλο εξωτικό. Έτσι, διαβάζουμε κι εμείς σε σχόλια στη δημόσια σφαίρα ή σε μηνύματα στη σελίδα μας ότι ίσως είναι καλύτερα πχ να συγκεντρώνει κανείς μίλια και σε ένα άλλο πρόγραμμα ταυτόχρονα ώστε να βρίσκει πιο εκλεκτές εξαργυρώσεις.
Όντως το Miles+Bonus της Aegean δεν προσφέρει τη δυνατότητα εξαργύρωσης σε Singapore Business Class ή First Suites, ούτε σε Swiss First Class. Ίσως μάλιστα να είναι δυσκολότερο ακόμη και στην εύρεση άλλων εξαργυρώσεων, πχ σε Turkish Airlines όπου προφανώς η Turkish θα δώσει προτεραιότητα στα μίλια του δικού της προγράμματος.
Εμείς πάντως μια χαρά βρήκαμε εξαργύρωση μιλίων Miles+Bonus σε ANA “The Room”, μία κορυφαία business class, όπως και στην Lufthansa First Class, έστω και αν αυτές “άνοιξαν” σχεδόν την τελευταία στιγμή.
Η διαφωνία μας έγκειται στην χρήση αυτού του επιχειρήματος για την αιτιολόγηση της χρήσης δύο προγραμμάτων όπως για παράδειγμα:
το Miles+Bonus της Aegean “ίσα ίσα για το εύκολο Gold” (sic)
ένα άλλο για όλες τις άλλες πτήσεις για συγκέντρωση μιλίων εξαργύρωσης
Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ποιό ταξιδιωτικό προφίλ μπορεί να ικανοποιεί (πλέον) και τις δύο αυτές συνθήκες, δηλαδή να δίνει εύκολα το νέο Miles+Bonus Gold και μετά να δημιουργήσει ένα καλό απόθεμα μιλίων εξαργύρωσης σε κάποιο άλλο πρόγραμμα.
Το να συγκεντρώνει κανείς μίλια σε δύο προγράμματα εντός του ίδιου alliance αποδυναμώνει σημαντικά την αξία εξαργύρωσης των μιλίων και στα δύο. Οι σοβαρές εξαργυρώσεις σε μεγάλες πτήσεις τουλάχιστον σε business class απαιτούν σημαντικό αριθμό μιλίων, ειδικά εάν ταξιδεύουν δύο ή παραπάνω επιβάτες μαζί. Το να έχω πχ 70.000 μίλια στο Miles+Bonus και 130.000 μίλια στο Miles&Smiles δεν με διευκολύνει, απεναντίας με δυσκολεύει.
Φυσικά ο καθένας πράττει όπως κρίνει ότι τον συμφέρει. Θα θέλαμε όμως να επισημάνουμε και το εξής: εάν το πρόγραμμα που χρησιμοποιείτε τώρα, πχ το Miles+Bonus της Aegean, δεν ικανοποιεί τις τωρινές και μελλοντικές ανάγκες σας ειδικά για εξαργυρώσεις, ή δεν σας αρέσει για μία σειρά από λόγους, και εάν το ταξιδιωτικό σας προφίλ ευνοεί άλλου τύπου ταξίδια -πιο μακρινά, πιο ακριβά- έχετε σκεφτεί εάν αξίζει να επιλέξετε ένα άλλο βασικό πρόγραμμα; Γι αυτό θα σας βάλουμε την εξής άσκηση:
πόσο εύκολα φτάνετε στο Miles+Bonus Gold με τις συνήθεις πτήσεις σας; και πόσο εύκολα το συντηρείτε;
εάν τις ίδιες πτήσεις τις βάλετε σε ένα άλλο πρόγραμμα Star Alliance, σε τι elite status θα φτάσετε; και πόσο εύκολα συντηρείται αυτό;
πόσα μίλια εξαργύρωσης θα συγκεντρώσετε σε κάθε περίπτωση; και πόσο εύκολα εξαργυρώνονται αυτά τα μίλια;
Ο γράφων “έτρεξε” αυτή την ασκησούλα για τις 33 πτήσεις του με Star Alliance από τον Δεκέμβριο του 2025 μέχρι και την τελευταία προγραμματισμένη στις 26 Οκτωβρίου 2026, ώστε να καλύπτει το membership year του Miles+Bonus, και βρήκε ότι:
→ στο Miles+Bonus ανανέωσε το Gold τον Μάϊο, και τον Οκτώβριο θα είναι πολύ κοντά στο Platinum
→ εάν τις ίδιες πτήσεις τις “πόσταρε” στο Miles&Smiles της Turkish, θα έφτανε στο αντίστοιχο silver στο τέλος Μαϊου και στο Elite (Star Alliance Gold) τον Οκτώβριο
→ εάν τις ίδιες πτήσεις τις “πόσταρε” στο Miles&More της Lufthansa, δεν θα έφτανε ποτέ στο Senator επειδή δεν έχει πτήσεις με LH Group
→ θα συγκεντρώσει περίπου 78 χιλ. μίλια εξαργύρωσης στο Miles+Bonus, ή περίπου 44 χιλ. σε Miles&Smiles
→ εάν άλλαζε σε άλλο πρόγραμμα μετά την ανανέωση του Miles+Bonus Gold, θα συγκέντρωνε σε αυτό το πολύ 20-25 χιλ. μίλια
Όπως γράψαμε και στην αρχή, το άρθρο αυτό δεν πραγματεύεται σύγκριση προγραμμάτων, όμως θεωρήσαμε σκόπιμο να φωτίσουμε έστω για λίγο και αυτή την παράμετρο της συζήτησης, για να υποστηρίξουμε τη θέση μας αλλά και για να σας βάλουμε λίγο στη διαδικασία να σκεφτείτε με δεδομένα και όχι με το συναίσθημα.
Επίλογος
Αν θέλαμε να συμπυκνώσουμε όλα τα παραπάνω σε μία πρόταση, θα λέγαμε το εξής: η συγκέντρωση μιλίων σε πολλαπλά προγράμματα δεν είναι ούτε πανάκεια ούτε λάθος από μόνη της: είναι εργαλείο. Και όπως κάθε εργαλείο, αξίζει μόνο όταν το χρησιμοποιείς για τη σωστή δουλειά. Για τις περισσότερες φίλες και φίλους, με πτήσεις που εξυπηρετούνται άνετα από μία συμμαχία, το “όλα σε ένα νοικοκυρεμένα” παραμένει η πιο ασφαλής και αποδοτική επιλογή: ένα δυνατό απόθεμα, ξεκάθαροι στόχοι, και προνόμια που σε ακολουθούν σε κάθε πτήση.
Η διασπορά αποκτά νόημα σε συγκεκριμένες, οριοθετημένες περιπτώσεις - μεγάλες πτήσεις με σοβαρή απόδοση μόνο σε άλλο πρόγραμμα, ή ένα δεύτερο status που μπορείτε πραγματικά να υποστηρίξετε. Σε κάθε άλλη περίπτωση, ζυγίστε πάντα τι κερδίζετε σε μίλια απέναντι σε αυτό που θυσιάζετε σε προνόμια και σε αξία εξαργύρωσης. Κάντε την άσκηση που σας προτείναμε, με πραγματικές πτήσεις και πραγματικούς ναύλους, και η απάντηση θα προκύψει μόνη της.
Γράψτε μας στα σχόλια ή στείλτε μας μήνυμα τι κάνετε εσείς: βάζετε πτήσεις που δεν κερδίζουν μίλια σε άλλο πρόγραμμα; ή παίζετε “νοικοκυρεμένα”;
Great article!
Something that may be interesting to mention. When someone is able to reach very high status in a programme (For example the new Aegean Platinum status), it may be worth considering trying to reach Gold level in two different programmes. For example Aegean M+B Gold and AFKL Flying Blue Gold. With that status you will get the majority of the important benefits, and you will gain price-independence from a single alliance. In other words, you can choose the cheapest/best flight from two alliances...rather than being 'forced' to stick with the one alliance.
This tactic may perhaps not work well when one only flies domestic within Greece, but when travelling internationally within Europe or outside, being able to choose flights from multiple alliances while still having all the status benefits, is extremely valuable.