Τι πληρώνετε πραγματικά σε ένα εισιτήριο εξαργύρωσης
φόροι και λοιπές χρεώσεις
Στα προηγούμενα άρθρα μιλήσαμε για τις εξαργυρώσεις: πώς αποτιμώνται, πώς τιμολογούνται, και πώς ένας ενδιάμεσος σταθμός διαμορφώνει την αξία και εξυπηρετεί ταξιδιωτικές ανάγκες.
Υπάρχει όμως και το άλλο κομμάτι του λογαριασμού: εκείνο που δεν πληρώνεται με μίλια αλλά με πραγματικά χρήματα, και στο τέλος της ημέρας καθορίζει την αξία μίας εξαργύρωσης. Και επειδή δεν είναι όλα “φόροι” ας δούμε τι πληρώνετε, σε ποιον, και γιατί.
Σε αυτό το άρθρο θα σας δείξουμε πως να “διαβάζετε” σωστά τις χρεώσεις σε ένα αεροπορικό εισιτήριο, πως τα προγράμματα επιβατών διαχειρίζονται τα πρόσθετα κόστη στις εξαργυρώσεις, και ποιά από αυτά αξίζουν την προσοχή σας και γιατί.
Τι θα διαβάσετε σε αυτό το άρθρο
ποιές είναι οι χρεώσεις σε ένα αεροπορικό εισιτήριο
ποιές χρεώσεις “περνάνε” στις εξαργυρώσεις, με παραδείγματα
γιατί κάποια προγράμματα δεν “περνάνε” τις χρεώσεις αυτές
πως οι χρεώσεις επηρρεάζουν την αξία μιας εξαργύρωσης
Δεν υπάρχει “Δωρεάν Εισιτήριο”
Όλα τα προγράμματα τακτικών επιβατών διαφημίζουν το καθένα με τον τρόπο του ότι τα μίλια που θα συγκεντρώσετε μπορείτε να τα εξαργυρώσετε σε… “δωρεάν ταξίδια”. Φυσικά αυτό είναι καθαρά marketing, και τα “ψιλά γράμματα” φροντίζουν να κάνουν σαφές ότι όλες οι εξαργυρώσεις σε αεροπορικά εισιτήρια υπόκεινται σε φόρους και λοιπές χρεώσεις.
Ό,τι πληρώνετε σε μετρητά επιπλέον από τα μίλια σας, ανήκει σε μία από τις τρεις παρακάτω κατηγορίες:
1. Κρατικοί φόροι. Τους επιβάλλουν τα κράτη αναχώρησης, άφιξης, και διέλευσης. Ένα παράδειγμα είναι ο βρετανικός φόρος Air Passenger Duty (APD), που επιβαρύνει κάθε αναχώρηση από βρετανικό αεροδρόμιο και κλιμακώνεται ανάλογα με την απόσταση και τη θέση (economy, business, first).
2. Τέλη αεροδρομίου. Τα επιβάλλει ο φορέας του αεροδρομίου και αφορούν το πώς χρεώνει ανά επιβάτη. Το Heathrow πχ είναι από τα ακριβότερα του κόσμου, κάποια μικρότερα περιφερειακά αεροδρόμια κοστίζουν πολύ λιγότερο.
3. Επίναυλοι. Στα εισιτήρια εμφανίζονται ως YQ ή YR, και ονομάζονται carrier-imposed surcharges. Ιστορικά, ήταν ένα επιπλέον ποσό που επιτρεπόταν να χρεώνουν οι εταιρείες όταν οι τιμές του πετρελαίου είχαν ξεφύγει και απειλούσαν τη βιωσιμότητά τους. Έκτοτε παρέμειναν και αποτελούν ένα πρόσθετο κόστος “επί του ναύλου” (εξ ου και η ονομασία “επίναυλος”) που είναι στη διακριτική ευχέρεια της αεροπορικής.
Οι κατηγορίες 1 και 2 είναι ξεκάθαρα pass-through. Η αεροπορική εισπράττει για λογαριασμό των κρατών και των αεροδρομίων και πληρώνει για λογαριασμό σας. Η κατηγορία 3 όμως είναι έσοδο της αεροπορικής το οποίο μάλιστα δεν συνδέεται με τον καθαρό ναύλο.
Για να το εντάξουμε όλο αυτό στην ανάλυσή μας σε ό,τι αφορά τις εξαργυρώσεις, όταν βλέπετε ότι για μία πτήση το πρόγραμμα τακτικών επιβατών σας ζητάει τα μίλια συν ένα ποσό σε χρήμα, το ποσό αυτό περιλαμβάνει πάντα τις κατηγορίες 1 και 2, και πολύ πιθανό και την κατηγορία 3. Ας τα δούμε όλα αυτά με πιο αναλυτικό τρόπο.
Η ανατομία ενός αεροπορικού εισιτηρίου
Σας είπαμε πιο πάνω για τις χρεώσεις τριών ειδών που συναντά κανείς σε ένα αεροπορικό εισιτήριο. Αυτό δεν αφορά αποκλειστικά εισιτήρια εξαργύρωσης, αφορά καταρχήν τα κανονικά εισιτήρια με χρήματα, και από εκεί θα ξεκινήσουμε.
Ας δούμε πρώτα ένα οικείο παράδειγμα με μία πτήση της Aegean για Λονδίνο:
Επιλέγοντας την economy θα δείτε τις τρεις γνωστές κατηγορίες ναύλων (σας έχουμε γράψει για αυτές):
Όποιο ναύλο και να επιλέξετε, οι φόροι, τα τέλη, και οι χρεώσεις είναι το ίδιο ποσό:
Για να δείτε τι είναι αυτά τα 33,74€, πατήστε το μικρό κυκλάκι με το αγγλικό i:
Έτσι γνωρίζετε ότι στο ελληνικό κράτος και στο αεροδρόμιο “Ελ. Βενιζέλος” πάνε τα τρία πρώτα ποσά, ενώ το τελευταίο των 3€ είναι της εταιρείας.
Χρησιμοποιώντας το εξαιρετικό δωρεάν εργαλείο ITA Matrix, μπορούμε να δούμε την πλήρη ανάλυση του ναύλου και των χρεώσεων, όπου φαίνεται και το carrier-imposed surcharge (YQ):
Τώρα ξέρετε πως αναλύεται το κόστος κάθε αεροπορικού εισιτηρίου. Συνεχίζουμε με δύο συγκεκριμένα παραδείγματα όπου θα δείξουμε πως κάποιες αεροπορικές εταιρείες “περνάνε” σημαντικές χρεώσεις στις πτήσεις με εξαργύρωση μιλίων.
Οι χρεώσεις που “περνάνε” στις εξαργυρώσεις
Έχουμε επιλέξει δύο συγκεκριμένα παραδείγματα πραγματικών εξαργυρώσεων που έκανε ο γράφων, για να δείξουμε πως κάποιες αεροπορικές εταιρείες “περνάνε” ό,τι θέλουν από χρεώσεις.
Virgin Atlantic LHR-JFK
Ξεκινάμε με την πτήση VS3 της Virgin Atlantic από το Λονδίνο Heathrow προς τη Νέα Υόρκη JFK για την οποία έγραψα στο άρθρο για το Dynamic Award Pricing όπου εξήγησα πως εξαργύρωσα 35.000 μίλια για την Upper Class:
Αυτή είναι η ανάλυση του κανονικού εισιτηρίου από το ITA Matrix:
Αυτή είναι η ανάλυση των £720 που πλήρωσα για την εξαργύρωση:
Συγκρίνοντας τις χρεώσεις βλέπουμε ότι η εταιρεία “περνάει” στην εξαργύρωση όλους τους κρατικούς φόρους και τις χρεώσεις αεροδρομίων, σχεδόν το μισό YQ, και ολόκληρο το YR.
Emirates EWR-ATH
Η περίπτωση της εξαργύρωσης σε Emirates business class από τη Νέα Υόρκη EWR προς την Αθήνα είναι αρκετά πιο ενδιαφέρουσα. Από το ITA Matrix βλέπουμε την ανατομία του κανονικού εισιτηρίου:
Εφόσον η εξαργύρωση έγινε από το πρόγραμμα Miles+Bonus της Aegean, ας δούμε τι χρεώνει:
Τα ποσά των χρεώσεων έχουν μεγάλη διαφορά. Ελέγχοντας και από το πρόγραμμα της Emirates, εάν υποθέσουμε ότι είχαμε μίλια εκεί:
Τα ποσά που χρεώνουν οι εξαργυρώσεις από το Aegean Miles+Bonus και από το Emirates SkyWards ταυτίζονται. Ξέρουμε όμως από την πρώτη εικόνα ότι σε αγορά εισιτηρίου με χρήματα οι χρεώσεις είναι $106,30 δηλαδή περίπου 93€, οπότε προκύπτει η ερώτηση για το πού οφείλεται αυτή η μεγάλη διαφορά.
Η απάντηση είναι ότι η Emirates χρεώνει διαφορετικά ποσά για carrier-imposed surcharges σε εισιτήρια με χρήματα και σε εισιτήρια με εξαργύρωση. Για αυτή την πτήση ψάξαμε και βρήκαμε ότι:
χρεώνει $73 για αγορά εισιτηρίου business class με χρήματα
χρεώνει $405 για εξαργύρωση μιλίων
Τα αντίστοιχα ποσά σε economy class είναι $21 και $94.
Το συμπέρασμα είναι ότι, κάθε αεροπορική εταιρεία επιλέγει να χρεώσει ό,τι θέλει επιπλέον των ναύλων, είτε πρόκειται για εισιτήρια με χρήματα είτε για εξαργυρώσεις μιλίων.
Ο ρόλος των προγραμμάτων τακτικών επιβατών
Όπως είδαμε μέχρι εδώ, οι φόροι κρατών και αεροδρομίων είναι δεδομένοι, και οι χρεώσεις είναι στην απόλυτη ευχέρεια της αεροπορικής εταιρείας που εκτελεί την πτήση. Τα παραπάνω παραδείγματα το εξηγούν αυτό πολύ καλά.
Η τελική απόφαση όμως για το τι θα χρεωθεί ο επιβάτης που εξαργυρώνει μίλια για μία πτήση είναι στην απόλυτη ευχέρεια του κάθε προγράμματος. Αυτό εξηγεί γιατί ορισμένα προγράμματα από την οικογένεια της Star Alliance δίνουν τη δυνατότητα εξαργυρώσεων με μηδενικές χρεώσεις επίναυλου (χρεώνουν φυσικά τους όποιους φόρους).
Πρόκειται καθαρά για στρατηγική εμπορική πολιτική, εφαρμόσιμη προφανώς στις ΗΠΑ -πολύ δύσκολα αφορούν κόσμο στην Ευρώπη. Σε συνεργασία με τις τράπεζες και την έκδοση πιστωτικών καρτών με πολύ μεγάλα bonuses σε μίλια, προσελκύουν κοινό το οποίο βλέπει μεγαλύτερη αξία εάν εξαργυρώνει μέσω αυτών. Για να καταλάβετε για τι διαφορές μιλάμε, ας δούμε ένα παράδειγμα για μία εξαργύρωση Βοστώνη-Μόναχο-Αθήνα σε πτήσεις Lufthansa business class:
Aegean Miles+Bonus
Lufthansa Miles & More
Air Canada Aeroplan
United MileagePlus
Οι πτήσεις είναι ακριβώς οι ίδιες, την ίδια ημερομηνία. Οι διαφορές στις χρεώσεις είναι συντριπτικές, με την United να χρεώνει πρακτικά μόνο τους υποχρεωτικούς φόρους, ενώ η Air Canada χρεώνει και ένα δικό της τέλος αλλά και πάλι το κόστος είναι πολύ χαμηλό (113 CAD = 70€). Ενημερωτικά, η Lufthansa επιβάλλει τις εξής πρόσθετες χρεώσεις σε αυτή τη διαδρομή σε business class:
Καταλαβαίνετε λοιπόν γιατί ένας κάτοικος ΗΠΑ ή Καναδά δεν έχει κανένα λόγο να ασχοληθεί ποτέ με τα ευρωπαϊκά προγράμματα για εξαργυρώσεις.
Πώς οι επίναυλοι “σκοτώνουν” τις εξαργυρώσεις
Στο πρώτο άρθρο της σειράς αυτής σας εξηγήσαμε αναλυτικά πως αποτιμάται η αξία μίας εξαργύρωσης με όρους cpm -cents per mile, και όχι μόνο. Μπορείτε εάν θέλετε να κάνετε μία επανάληψη:
Προκειμένου να μπορέσουμε να συγκρίνουμε σωστά, θα χρησιμοποιήσουμε το παράδειγμα ενός ταξιδιού μετ’ επιστροφής Αθήνα-Βοστώνη μέσω Μονάχου σε Lufthansa business class. Ελέγξαμε τιμές σε μετρητά και με εξαργυρώσεις, και βρήκαμε τα εξής:
Τιμή σε μετρητά: ~3800€
110.000 μίλια Miles+Bonus + 2.150€ → 1.50 cpm → 1.650€ savings
150.000 μίλια Aeroplan + 190€ → 2.40 cpm → 3.610€ savings
Από όπου και να το πιάσει κανείς, η διαφορά είναι συντριπτική. Ακόμη και εάν πούμε ότι αυστηρά με όρους cpm η εξαργύρωση του Miles+Bonus “στέκει”, και μόνο ότι πρέπει να πληρώσει κανείς 2.150€ επιπλέον των μιλίων αρκεί για να μην κοιτάξει δεύτερη φορά εκεί. Φυσικά και τα χρήματα που γλιτώνει η κάθε εξαργύρωση είναι η μέρα με τη νύχτα.
Δυστυχώς για κατοίκους εκτός των ΗΠΑ και Καναδά τα προγράμματα αυτά όπως το Aeroplan και το MileagePlus έχουν πολύ περιορισμένο ενδιαφέρον, κυρίως διότι είναι εξαιρετικά δύσκολη η επίτευξη ενός Star Alliance Gold σε αυτά. Η μόνη περίπτωση όπου θα μπορούσε να δει κανείς στρατηγικά την επιλογή κάποιου τέτοιου παράλληλα με το Miles+Bonus (όπου το Gold status είναι ακόμη σχετικά βατό) είναι να κάνει πραγματικά πολλές και μακρινές πτήσεις που να αποφέρουν αρκετά μίλια, ώστε να συγκεντρώσει και σε αυτό ένα καλό απόθεμα.
Μεταξύ μας, χωρίς τις κατάλληλες πιστωτικές κάρτες, η δημιουργία ενός σοβαρού αποθέματος σε ένα άλλο πρόγραμμα εκτός του Miles+Bonus είναι εξαιρετικά δύσκολη. Η μόνη εναλλακτική είναι η στοχευμένη αγορά μιλίων εξαργύρωσης σε περιόδους με προσφορές και προωθητικές ενέργειες, για την οποία θα μιλήσουμε σε μελλοντικό άρθρο.
Επίλογος
«Δωρεάν εισιτήριο» δεν υπάρχει. Τα μίλια αγοράζουν τον ναύλο· τα υπόλοιπα τα πληρώνετε πάντα σε μετρητά. Ο επίναυλος όμως είναι υπόθεση της αεροπορικής, και όπως είδαμε στην Emirates μπορεί να διαφέρει ακόμα και ανάμεσα σε εισιτήριο με μετρητά και εισιτήριο εξαργύρωσης της ίδιας ακριβώς πτήσης.
Το πιο σημαντικό όμως δεν είναι ποια αεροπορική εκτελεί την πτήση, αλλά από ποιο πρόγραμμα εξαργυρώνετε. Το παράδειγμα Αθήνα-Μόναχο-Βοστώνη–Μόναχο–Αθήνα το δείχνει καθαρά: ίδια πτήση, ίδια ημερομηνία, από 190€ μέσω Aeroplan έως 2.150€ μέσω Miles+Bonus. Γι’ αυτό και δεν αρκεί ποτέ να συγκρίνετε μίλια με μίλια: γιατί μια εξαργύρωση με λιγότερα μίλια αλλά τεράστιο επίναυλο είναι πάντα χειρότερη επιλογή από μία με περισσότερα μίλια και ελάχιστες χρεώσεις.
Το Aeroplan και το MileagePlus προσφέρουν εξαργυρώσεις ουσιαστικά χωρίς επίναυλο, όμως παραμένουν στην πράξη προσιτά κυρίως σε κατοίκους ΗΠΑ και Καναδά, λόγω πρόσβασης σε πιστωτικές κάρτες που “γεννούν” μίλια. Για κατοίκους Ελλάδας το Miles+Bonus παραμένει η ρεαλιστική βάση -με τα μάτια όμως πλέον ανοιχτά στο τι σημαίνει πραγματικά αυτό το ποσό δίπλα στα μίλια.
Με αυτό το άρθρο κλείνει ο μίνι κύκλος για τις εξαργυρώσεις μιλίων: πώς αυτές αποτιμώνται, πώς τιμολογούνται, πώς κερδίζετε από έναν ενδιάμεσο σταθμό, και τι πληρώνετε πραγματικά. Τέσσερα εργαλεία, ένα μήνυμα: τα μίλια είναι το πρώτο βήμα της εξίσωσης, αλλά όχι το μόνο.