Η Virgin Atlantic δεν είναι μία απλή βρετανική αεροπορική εταιρεία. Ιδρύθηκε το 1984 από τον Sir Richard Branson με μία και μοναδική διαδρομή στην αρχή, από το Λονδίνο προς τη Νέα Υόρκη. Έκτοτε έχτισε τη φήμη της σε πτήσεις μακρινών αποστάσεων, με έμφαση σε αυτές προς τη Βόρεια Αμερική, ενώ πετούσε και εντός Ευρώπης -μέχρι τον Οκτώβριο του 2001 πετούσε και προς Αθήνα. Είναι η εταιρεία που έφερε στη διεθνή αεροπορική βιομηχανία μια πιο χαλαρή, λιγότερο “τυπική” αισθητική -κάτι που φαίνεται ακόμα και σήμερα στο προϊόν της.
Σε αυτό το review παρουσιάζω την εμπειρία μου στην πρώτη και μοναδική έως σήμερα πτήση μου με την Virgin Atlantic στην φημισμένη Upper Class του Airbus A350-1000, με εξαργύρωση μιλίων από το πρόγραμμά της και ένα αρκετά βαρύ ποσό σε φόρους και χρεώσεις.
Πως έκλεισα την πτήση
Η Virgin Atlantic χρησιμοποιεί Dynamic Award Pricing από τον Οκτώβριο του 2024, που σημαίνει ότι κάθε θέση σε κάθε πτήση της είναι διαθέσιμη για εξαργύρωση μιλίων, το ποσό των οποίων συνδέεται με την τρέχουσα τιμή μετρητοίς και την ζήτηση. Θυμηθείτε το σχετικό άρθρο:
Μου είχε μείνει ένα μικρό υπόλοιπο 30.760 μιλίων, και ψάχνοντας να βρω πως μπορώ να τα ξοδέψω είδα τις εξής επιλογές:
Η συγκεκριμένη ημέρα εξυπηρετούσε τα σχέδιά μου, και ενώ αρχικά σκεφτόμουν για premium economy (την οποία έβρισκα ακόμη φθηνότερα σε άλλες ημερομηνίες) αποφάσισα να πάω για την Upper Class. Για να καλύψω τη διαφορά μετέτρεψα 5.000 πόντους από μία βρετανική American Express που διαθέτω ακόμη.
Δυστυχώς, οι φόροι και οι χρεώσεις είναι πολύ υψηλοί. Όπως αναλύθηκε και στο άρθρο για το τι πληρώνει κανείς πραγματικά σε μία εξαργύρωση, η Virgin “περνάει” περίπου τον μισό επίναυλο και φυσικά ολόκληρο τον μεγάλο φόρο του Η.Β. που ονομάζεται UK Air Passenger Duty. Θυμηθείτε το σχετικό άρθρο:
Υπό άλλες συνθήκες δεν θα πλήρωνα αυτά τα χρήματα, ήθελα όμως πολύ να δω πως είναι η Virgin στην ακριβή κατηγορία της και αποφάσισα να το προχωρήσω.
Για την ιστορία, το κόστος τοις μετρητοίς για την συγκεκριμένη πτήση στη συγκεκριμένη θέση είναι σταθερά £7.846 (9.179€) για one way, και μπορεί να πέσει έως και £5.868 (6.864€) μετ’ επιστροφής. Ο πιο τίμιος τρόπος για να υπολογίσω την αποτίμηση της εξαργύρωσης που έκανα είναι να διαιρέσω στα δύο την τιμή ενός εισιτηρίου μετ’ επιστροφής, όπου το ένα σκέλος θα στοίχιζε £2,934 (3.432€), επομένως με £720 (842€) φόρους και χρεώσεις τα 35.000 μίλια μου έδωσαν μία αξία 7,4 cpm. Εξαιρετικά.
The Flying lady
Πάνω σε κάθε αεροσκάφος της Virgin Atlantic, δίπλα σε κάθε μπροστινή πόρτα, υπήρχε για δεκαετίες η Flying Lady -μια κόκκινη, στιλιζαρισμένη γυναικεία φιγούρα εμπνευσμένη από τα pin-up σχέδια της δεκαετίας του '30 και του '40. Ήταν το πιο αναγνωρίσιμο σήμα της εταιρείας, μαζί με το βαθύ κόκκινο χρώμα στην ουρά και τους κινητήρες, μέχρι το 2019, όταν η Virgin Atlantic την αντικατέστησε με πέντε νέες φιγούρες που εκπροσωπούν πιο σύγχρονη και ποικίλη εικόνα της Βρετανίας.
Ας δούμε λοιπόν τι είχε να προσφέρει η πολυδιαφημισμένη Upper Class της εταιρείας του Branson, σε ένα δρομολόγιο όπου διαθέτει μεγάλη παρουσία και αντίστοιχα έχει μεγάλη ζήτηση αλλά και μεγάλο ανταγωνισμό.
Check In και Clubhouse Lounge
Παρ’όλο που είχα λάβει κανονικά το boarding pass όταν έκανα online check-in, υπήρχε ένα μήνυμα για να περάσω από ένα γκισέ για έλεγχο εγγράφων επειδή ήταν one way πτήση. Οι αεροπορικές εταιρείες δεν ρισκάρουν να μπλέξουν με επιβάτες που μπορεί να μην τους επιτραπεί η είσοδος στην χώρα προορισμού, και όταν δεν υπάρχει εισιτήριο επιστροφής υπάρχει ένα θεωρητικό ρίσκο. Πήγα σε σημείο όπου εξυπηρετεί την Upper Class και ξεμπέρδεψα σε λίγα λεπτά έχοντας και το τυπωμένο πλέον boarding pass.
Υπάρχει ειδικός χώρος για έλεγχο ασφαλείας για επιβάτες της Upper Class, με πολύ λιγότερο κόσμο προφανώς, και πέρασα εντός λίγων λεπτών. Στο Heathrow έχουν πλέον εγκαταστήσει τα νέα scanners όπου δεν χρειάζεται να αφαιρεί κανείς υγρά, laptops, tablets κλπ. από την τσάντα, μόνο η ζώνη βγαίνει και οι τσέπες πρέπει να είναι άδειες.
Το Clublounge της Virgin βρίσκεται εκεί που είναι μαζεμένα και τα υπόλοιπα lounges του Τ3. Είναι ένας μεγάλος ανοιχτός χώρος με ωραία διακόσμηση:
Διαθέτει επίσης χώρο για φαγητό a la carte, μπουφέ, spa, και ωραία θέα στην πίστα:
Η Virgin έχει πολλές πρωϊνές πτήσεις προς τις ΗΠΑ, γι αυτό και το lounge είχε πολύ κόσμο αν και ήταν πολύ πρωί.
Κάποια στιγμή έφυγα για την πύλη αναχώρησης, όπου μετά από σύντομη αναμονή μπήκα από την πρώτη φυσούνα ειδικά για τους επιβάτες της Upper Class.
Καμπίνα και θέση
Η συγκεκριμένη “εκδοχή” της Upper Class βρίσκεται στα Airbus A350-1000 και θεωρείται η πιο μοντέρνα και πιο καλή, συγκριτικά με τις αντίστοιχες στα Boeing 787 και Airbus A330. Αυτό που κυριαρχεί είναι το χαρακτηριστικό φούξια/μωβ χρώμα παντού, και στον φωτισμό φυσικά.
Η θέση είναι ευρύχωρη, οριζοντιώνεται για να γίνει κρεβάτι, έχει οθόνη σε σταθερή θέση και αναδιπλώμενο τραπέζι που μπορεί να επιτρέψει να σηκωθεί ο επιβάτης χωρίς να το κλείσει.
Η εταιρεία δίνει ένα συμπαθητικό amenity kit με μερικά χρήσιμα όπως μάσκα ύπνου, κάλτσες, οδοντόβουρτσα και οδοντόκρεμα, ωτασπίδες και ενυδατικές κρέμες.
Επιπλέον παρέχει και ένα ζευγάρι ακουστικά με ακύρωση θορύβου, για χρήση με το σύστημα διασκέδασης.
Το σύστημα διασκέδασης υποστηρίζεται από την οθόνη αφής, μέσω της οποίας γίνονται όλα. Διαθέτει αρκετό περιεχόμενο, το οποίο όμως δεν εξερεύνησα.
Τα αεροσκάφη Airbus A350-1000 της Virgin Atlantic διαθέτουν εγκατεστημένο το σύγχρονο Starlink Wi-Fi της ομώνυμης εταιρείας του Elon Musk. Είναι δωρεάν, λειτουργεί gate-to-gate, δεν έχει περιορισμό συσκευών, οι ταχύτητές του είναι εξωπραγματικές για αεροσκάφος σε πτήση, και σίγουρα ξεπερνά πολλές οικιακές συνδέσεις:
Διαβάστε το άρθρο για το Starlink in-flight Wi-Fi, το οποίο μετά από την εμπειρία που είχα το θεωρώ πραγματικό game-changer.
Φαγητό
Το πλήρωμα καμπίνας ήταν ευγενέστατο, πρόθυμο, με μία πινελιά πιο προσωπικής και φιλικής εξυπηρέτησης, δηλαδή όχι αποστειρωμένο. Αν και αποφεύγω το αλκοόλ στις πτήσεις γενικά, ειδικότερα εάν είναι πρωί, είπα να κάνω μία εξαίρεση και να πάρω για αρχή ένα Aperol Spritz.
Γα να είμαι ειλικρινής, θα περίμενα να μην δοθεί το κουτάκι (first world problems).
Το μενού είχε ενδιαφέρουσες επιλογές:
Επέλεξα τις γαρίδες για πρώτο, τον σολωμό για κυρίως, και τα τυριά για επιδόρπιο:
Ήταν όλα πολύ νόστιμα, και όμορφα στην παρουσίαση.
Μετά από λίγη ξεκούραση με το κάθισμα σε ανάκλιση, πριν την άφιξη στο JFK της Νέας Υόρκης, προσφέρθηκε το περίφημο Mile High Tea, κατά το σύνηθες High Tea των Βρετανών. Πολύ καλό και αυτό.
Λοιπές ανέσεις και λεπτομέρειες
Στο πίσω μέρος της Upper Class καμπίνας, πριν την Premium Economy, υπάρχει ένας χώρος σαν lounge, όπου μπορεί κανείς να καθίσει έτσι για αλλαγή, για λίγο chit chatting εάν υπάρχει και άλλος με ανάλογη διάθεση:
Οι τουαλέτες έχουν μία ιδιαιτερότητα: διαθέτουν παράθυρο, το οποίο όταν ανοίξει αλλάζει εντελώς και τον φωτισμό:
Ήταν πολύ καθαρές και φροντισμένες, και αρκετές για την Upper Class ώστε να μην υπάρχει συνωστισμός.
Υπήρξε κάτι που δεν μου άρεσε τόσο;
Υπήρχαν εμφανή σημάδια φθοράς στη θέση, κυρίως στο υποπόδιο αλλά και σε άλλες επιφάνειες και γωνίες. Μικρό το κακό βέβαια, αλλά αφαιρεί πόντους από μία ακριβή θέση όπως αυτή.
Επίσης, η θέση 1Α, αν και υποτίθεται ότι είναι από τις πιο προνομιούχες, έκρυβε εντελώς το ένα παράθυρο και δυσκόλευε τη θέα από το άλλο:
Μικρό το κακό φυσικά (first world problems, που λένε) αλλά η ακριβώς πίσω θέση 2Α είχε αρκετά καλύτερη πρόσβαση στα παράθυρα.
Επίλογος
Όταν πετάει κανείς σε μία σύγχρονη business class θέση με αρκετή ιδιωτικότητα, με δυνατότητα να ξαπλώσει και να κοιμηθεί, με καλό φαγητό, με πρόσβαση σε ένα ωραίο lounge πριν την πτήση, και με ταχύτατο Wi-Fi για να διασκεδάσει ή να εργαστεί, είναι πολύ δύσκολο να υπάρξει δυσαρέσκεια. Για να εκφραστεί αρνητική άποψη θα πρέπει να είναι χαλασμένη η θέση, ή να είναι αγενές το πλήρωμα, ή να μην τρώγεται το φαγητό. Στη συγκεκριμένη πτήση, τίποτε από αυτά δεν ήταν πρόβλημα.
Ποιούς αφορά αυτή η θέση; Προφανώς τους μεγαλόσχημους επαγγελματίες που ταξιδεύουν με έξοδα των εργοδοτών τους, και τους έχοντες πολλά χρήματα. Σε ότι αφορά τους συλλέκτες μιλίων, η πανύψηλη χρέωση λειτουργεί αποτρεπτικά έναντι μάλιστα του άμεσου ανταγωνισμού από την British Airways.
Πέρασα καλά;
Ναι. Ήταν μία πολύ ευχάριστη εμπειρία, παρά το πολύ υψηλό κόστος σε φόρους και χρεώσεις, το οποίο αναίρεσε το πολύ χαμηλό ποσό μιλίων που ζητούσε.
Θα την επέλεγα ξανά;
Όχι. Είναι πολύ ακριβή ακόμη και για εξαργύρωση μιλίων, χωρίς να προσφέρει κάτι το σούπερ εξαιρετικό που να την κάνει “μοναδική”.