Πριν από μερικές εβδομάδες σας παρουσιάσαμε μία σειρά άρθρων με θέμα την εξαργύρωση μιλίων. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι προσφέραμε σημαντική γνώση σε βάθος για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι εξαργυρώσεις, όπως και ότι καλύψαμε με επάρκεια όλα όσα αφορούν τους αποδοτικότερους τρόπους για να αποκομίσετε την μεγαλύτερη αξία από τα μίλια που συγκεντρώνετε.
Πως συγκεντρώνονται όμως τα μίλια; Δεν είναι λίγοι οι τρόποι, ούτε είναι όλοι το ίδιο αποδοτικοί. Και για να μπορείτε να εξαργυρώσετε, πρέπει να μπορείτε να συγκεντρώσετε. Γι αυτό και ξεκινάμε μία νέα μικρή σειρά άρθρων με θέμα την συγκέντρωση μιλίων σε προγράμματα τακτικών επιβατών, με την οποία θέλουμε να ολοκληρώσουμε το παζλ και να έχετε πλήρη γνώση του “οικοσυστήματος”.
Στο άρθρο αυτό θα ασχοληθούμε μόνο με την συγκέντρωση μιλίων από πτήσεις.
Διαβάστε σε αυτό το άρθρο:
Οι δύο τρόποι συγκέντρωσης μιλίων από πτήσεις
Ο ρόλος της εταιρείας που εκτελεί την πτήση
Το εργαλείο Where To Credit
Mileage Runs: πετώντας μόνο για τα μίλια
Συμβουλές για αποδοτικότερη συγκέντρωση μιλίων
Οι δύο τρόποι συγκέντρωσης μιλίων από πτήσεις
Μία μικρή ιστορική αναδρομή
Από την αρχή της δημιουργίας των προγραμμάτων τακτικών επιβατών στις ΗΠΑ, τα μίλια αποδίδονταν με έναν πολύ απλό τρόπο: 1 μίλι εξαργύρωσης ανά 1 πραγματικό μίλι απόστασης της πτήσης. Έτσι, για παράδειγμα, μία πτήση από τη Νέα Υόρκη στο Λος Άντζελες απέδιδε 2.475 μίλια, όσο είναι η απόσταση μεταξύ των δύο αεροδρομίων. Τόσο απλά, γι αυτό και το “νόμισμα” των προγραμμάτων ονομάστηκε “μίλι”, επειδή υπήρχε αυτή η 1:1 αντιστοιχία.
Σήμερα, τα μίλια εξαργύρωσης συγκεντρώνονται με δύο τρόπους, όπου το στοιχείο του κόστους είναι έτσι κι αλλιώς κυρίαρχο. Ας τους δούμε.
1. Συγκέντρωση μιλίων βάσει απόστασης
Ο τρόπος υπολογισμού βάσει απόστασης εξακολουθεί να κυριαρχεί σήμερα: από περίπου 40 προγράμματα τακτικών επιβατών όπου ρίξαμε μια ματιά, 2 στα 3 αποδίδουν μίλια με αυτό τον τρόπο. Η βάση των υπολογισμών είναι πάντοτε η απόσταση σε μίλια μεταξύ των δύο αεροδρομίων.
Ο παράγοντας που καθορίζει τα μίλια που θα αποδοθούν είναι η κατηγορία ναύλου. Τα μίλια συνήθως να αποδίδονται ως ποσοστό της απόστασης, το οποίο ξεκινά χαμηλά για τους φθηνότερους ναύλους και αυξάνει όσο ακριβαίνει ο ναύλος, και αυτό είναι πάγια τακτική στις μεγάλες πτήσεις. Κάποια προγράμματα έχουν ακόμη σταθερά ποσά μιλίων ανά ναύλο, ανεξάρτητα από την απόσταση, για εγχώριες (domestic) πτήσεις ή για πτήσεις εντός μίας γεωγραφικής περιοχής πχ της Ευρώπης.
Το πρόγραμμα Miles+Bonus της Aegean Airlines είναι ένα παράδειγμα συγκέντρωσης μιλίων σύμφωνα με την απόσταση και την κατηγορία ναύλου. Μπορείτε να ανατρέξετε σε αυτή την παράγραφο του άρθρου μας για τους ναύλους της εταιρείας για μία σύντομη αναφορά.
2. Συγκέντρωση μιλίων βάσει τιμής εισιτηρίου και elite status
Ένας σημαντικός αριθμός αριθμός προγραμμάτων έχουν εφαρμόσει έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο υπολογισμού των μιλίων εξαργύρωσης που αποδίδουν, βάσει του καθαρού κόστους του εισιτηρίου και του elite status που πιθανόν έχει ο ταξιδιώτης. Τα προγράμματα αυτά χαρακτηρίζονται ως “revenue-based”, δηλαδή βασίζονται στο έσοδο (revenue).
Ας δούμε για παράδειγμα πόσα μίλια (“avios” όπως τα ονομάζει) αποδίδει η British Airways για τις πτήσεις της, όταν αυτές έχουν αγοραστεί από την ίδια:
Ένα εισιτήριο μετ’ επιστροφής από το Λονδίνο στην Αθήνα, κόστους £264,65 έχει καθαρή αξία £200 (αν αφαιρεθούν οι φόροι και χρεώσεις) επάνω στην οποία αποδίδει τα avios (τα μίλια), και το τελικό ποσό εξαρτάται από το πιθανό elite status. Ένα Blue member (κανένα status) θα λάβει 1200 avios, ενώ ένα Gold member (το ανώτερο) θα λάβει 1800 avios.
Αντίστοιχα ευρωπαϊκά παραδείγματα είναι το Lufthansa Group, η Air France / KLM, η Iberia, η Virgin Atlantic, και η Finnair.
Οι τρεις μεγάλες αμερικανικές εταιρείες -Delta, American, United- έχουν υιοθετήσει πρώτες αυτό το μοντέλο, ενώ συνυπολογίζουν και τις χρεωστικές και πιστωτικές κάρτες που σχετίζονται με το πρόγραμμά τους. Ευνοούν δηλαδή ξεκάθαρα εκείνο το επιβατικό κοινό που δίνει τα περισσότερα χρήματα σε αυτές, είτε άμεσα με το αεροπορικό εισιτήριο είτε έμμεσα με την πιστωτική κάρτα.
Δυστυχώς τα revenue-based προγράμματα αγνοούν επιδεικτικά εκείνο το επιβατικό κοινό που πετάει συχνά, δείχνει έμπρακτο loyalty, αλλά δεν ξοδεύει πολλά. Σκεφτείτε πχ ότι ένας road warrior που κάνει ίσως και 30-40 πτήσεις τον χρόνο με την British Airways εντός Βρετανίας και στην Ευρώπη σε economy, και η εταιρεία του ξοδεύει σε αυτό κάπου 3-4 χιλιάδες λίρες τον χρόνο, θα συγκεντρώσει λιγότερα avios (μίλια) σε έναν ολόκληρο χρόνο από όσα θα συγκεντρώσει με ΕΝΑ εισιτήριο σε flex business class ένα τραπεζικό μεγαλοστέλεχος για ένα αυθημερόν ταξίδι στη Νέα Υόρκη…
Ο ρόλος της εταιρείας που εκτελεί την πτήση
Οι δύο βασικοί τρόποι που περιγράφηκαν πριν, αφορούν τις πτήσεις της εταιρείας που “τρέχει” κάθε πρόγραμμα. Δηλαδή, τα μίλια που αποδίδει πχ η British Airways βάσει της αξίας του εισιτηρίου με τον συντελεστή κάθε elite tier, αφορούν πτήσεις ΒΑ αγορασμένες από την ΒΑ.
Τι γίνεται όμως με τη συγκέντρωση μιλίων από πτήσεις εταιρειών-συνεργατών;
Πετώντας με τους συνεργάτες ενός προγράμματος
Σε ότι αφορά τα προγράμματα revenue-based, όταν κανείς τα χρησιμοποιεί για να συγκεντρώσει μίλια από πτήσεις σε συνεργαζόμενες εταιρείες, τα μίλια αποδίδονται βάσει απόστασης και κατηγορίας ναύλου, όπως ακριβώς κάνουν και τα άλλα προγράμματα.
Ας πάρουμε για παράδειγμα το πρόγραμμα Miles & More του Lufthansa Group, το οποίο είναι revenue-based. Για ένα εισιτήριο με Lufthansa που αγοράστηκε από αυτή (από κάποιο κανάλι πώλησης που το ελέγχει) θα πάρει από 4 έως 6 μίλια Miles & More ανά 1€ καθαρού ναύλου. Όμως, ένα εισιτήριο πχ Aegean που θέλει κανείς να το “περάσει” στο Miles & More, θα δώσει μίλια βάσει αποστάσεων και ναύλων.
Ο λόγος είναι ότι, ένα revenue-based πρόγραμμα γνωρίζει μόνο το κόστος των εισιτηρίων που πουλάει η εταιρεία που το “τρέχει”, όχι όμως των άλλων εταιρειών. Δεν ξέρει δηλαδή το Miles & More πόσο πουλάει η Aegean τα εισιτήριά της για να αποδώσει μίλια βάσει αξίας.
Υπάρχουν περιπτώσεις όπου μπορεί κανείς να αγοράσει ένα εισιτήριο από τρίτο κανάλι, εκτός της αεροπορικής, πχ από ένα travel agency. Σε πολλές από αυτές τις περιπτώσεις, η αεροπορική δεν γνωρίζει το κόστος του δικού της εισιτηρίου, επομένως θα αποδώσει μίλια βάσει απόστασης και ναύλου. Αυτό είναι ένα τρικ που αναζητούν όσοι θέλουν να αποφύγουν να πάρουν τα λίγα μίλια ενός φτηνού εισιτηρίου βάσει τιμής.
Σε ότι αφορά τα προγράμματα που αποδίδουν μίλια βάσει απόστασης και ναύλου, οι πτήσεις με συνεργάτες τους ακολουθεί ακριβώς την ίδια μέθοδο, με τα ποσοστά ανά ναύλο να καθορίζονται από το πρόγραμμα. Για παράδειγμα, εάν πετάξει κανείς με Thai Airways και θέλει να συγκεντρώσει τα μίλια στο Miles+Bonus της Aegean, υπάρχει αυτό:
Οπότε μία πτήση από τη Μπανγκόκ στο Χονγκ Κονγκ που είναι 1.049 μίλια, θα δώσει 525 μίλια Miles+Bonus στους φθηνότερους ναύλους, και 1.049 στους πιο ακριβούς economy αλλά και στην premium economy.
Το πρόβλημα είναι ότι η συγκέντρωση μιλίων από πτήσεις άλλων εταιρειών συνεργατών “τιμωρείται”. Κάθε πρόγραμμα ευνοεί, όπως είναι λογικό, τη συγκέντρωση μιλίων στις πτήσεις της εταιρείας του.
Υπολογισμός με χρήση του Where To Credit
Σας γράψαμε για αυτό το θαυμάσιο εργαλείο σε προηγούμενο άρθρο, κάντε έναν κόπο να το θυμηθείτε. Θα θέλαμε να δώσουμε έμφαση στο ότι έχει μία λειτουργία calculator, οπου βάζετε τις πτήσεις, την εταιρεία και τον ναύλο, και σας υπολογίζει βάσει απόστασης χωρίς να πρέπει να την υπολογίσετε και αυτή, και μάλιστα για πολλά προγράμματα μαζί:
Το Where To Credit το τρέχει η σελίδα Travel-Dealz.com η οποία είναι γνωστή για τις προσφορές που ανακαλύπτει, και σας συνιστούμε να γραφτείτε στο newsletter τους και στο WhatsApp κανάλι τους επίσης -είναι εντελώς δωρεάν.
Mileage Runs: πετώντας μόνο για τα μίλια
Οι παλαιότεροι στον χώρο θα θυμούνται τον όρο mileage run: πτήσεις που γίνονται αποκλειστικά και μόνο για να συγκεντρωθούν μίλια. Ιστορικά η πρακτική συνδέθηκε κυρίως με την επίτευξη elite status, όμως η ίδια λογική εφαρμόζεται εξίσου καλά και στη συγκέντρωση μιλίων εξαργύρωσης, που είναι και αυτό που μας ενδιαφέρει εδώ.
Ο βασικός δείκτης αξιολόγησης ενός mileage run είναι τα μίλια ανά 1€ που ξοδεύεται. Για παράδειγμα, ένα εισιτήριο ATH-MAN-ATH σε business class saver αξίας 470€ θα δώσει 7212 μίλια, άρα αποδίδει 7212 / 470€ = 15,3 μίλια στο 1€. Αντίστοιχα ένα εισιτήριο ATH-LCA-ATH σε business class saver αξίας 418€ θα δώσει 4400 μίλια, άρα αποδίδει 4400 / 418€ = 10,5 μίλια στο 1€. Όσο περισσότερα μίλια αποδίδονται, τόσο το καλύτερο.
Ισχύει ακόμη αυτή η πρακτική;
Εξαρτάται από το πρόγραμμα. Η λογική έχει αλλάξει αφότου πολλά προγράμματα πέρασαν σε συγκέντρωση βάσει τιμής εισιτηρίου αντί της απόστασης για τις δικές τους πτήσεις, όπου η λογική του mileage run παύει ουσιαστικά να έχει νόημα: δεν μετράει πια η απόσταση, αλλά το ποσό που πληρώσατε. Αντίθετα, όπου η απόσταση εξακολουθεί να παίζει ρόλο -όπως στο οικοσύστημα της Star Alliance για πτήσεις με συνεργάτες, όπως είδαμε παραπάνω- ο υπολογισμός αυτός παραμένει ένα χρήσιμο εργαλείο σκέψης όταν αξιολογείτε αν αξίζει ένας λίγο ακριβότερος ναύλος για τα επιπλέον μίλια εξαργύρωσης που θα σας αποδώσει.
Συμβουλές για αποδοτικότερη συγκέντρωση μιλίων
Θα ξεκινήσουμε από κάτι στο οποίο αφιερώσαμε ολόκληρο άρθρο στο παρελθόν, το οποίο αφορούσε τη χρήση πολλαπλών προγραμμάτων για τη συγκέντρωση των μιλίων σας, το οποίο μπορείτε να “φρεσκάρετε” εάν θέλετε:
Εξακολουθούμε να υποστηρίζουμε το “όλα σε ένα νοικοκυρεμένα”, έχοντας υπόψη ότι κάποιες πτήσεις σε συνεργάτες ίσως δεν δώσουν μίλια, ή δώσουν ελάχιστα. Το long-term game είναι αποδοτικότερο, όπως έχουμε ξαναπεί.
Όμως, δεν θα σας αφήσουμε σε αυτό. Έχουμε για εσάς μερικές χρήσιμες συμβουλές:
Να εξετάζετε πάντα τον ναύλο και τι δίνει αυτός στο πρόγραμμα της επιλογής σας, ειδικά εάν πρόκειται για συνεργάτη. Υπολογίστε πόσα παραπάνω μίλια παίρνετε με την αμέσως επόμενη κατηγορία τιμής, κάντε την πράξη όπως δείξαμε πιο πάνω, και εκτιμήστε εάν σας συμφέρει. Καμιά φορά, λίγα χρήματα κάνουν σημαντική διαφορά στα μίλια, ειδικά σε μεγάλες πτήσεις.
Εάν πετάτε σχετικά συχνά με εταιρεία που έχει revenue-based πρόγραμμα, εξετάστε το ενδεχόμενο να βάζετε τις πτήσεις σας σε άλλο πρόγραμμα ώστε να συγκεντρώσετε κάτι καλύτερο. Πχ εάν είστε κάπως τακτικοί σε KLM ή Air France, δείτε το πρόγραμμα Eurobonus της SAS, ή εάν το Lufthansa Group είναι κάτι συχνό για εσάς, να μαζεύετε στο Miles+Bonus της Aegean.
Εάν το πρόγραμμα αποδίδει σταθερό ποσό μιλίων ανά πτήση σε domestic πτήσεις ή εντός Ευρώπης -το Lufthansa Miles & More είναι ένα κλασικό παράδειγμα- δείτε το “ζεστά”, ειδικά εάν κάνετε πτήσεις με connection εντός Ευρώπης. Για παράδειγμα, ένα εισιτήριο Αθήνα-Μόναχο-Ελσίνκι αγορασμένο από την Aegean, εάν το βάλετε στο Miles & More και είναι σε μεσαίους ναύλους θα σας δώσει 3 ή 4 χιλιάδες μίλια εκεί που θα σας έδινε πολύ λιγότερα σε άλλο πρόγραμμα ή αν το αγοράζατε από την Lufthansa.
Εξετάστε πολύ σοβαρά κάποια προγράμματα revenue-based για να πιστώνετε σε αυτά μεγάλες πτήσεις άλλων εταιρειών. Αγνοήστε το όποιο elite status και επικεντρωθείτε στη συγκέντρωση μιλίων εξαργύρωσης, εφόσον το ταξιδιωτικό σας προφίλ είναι τέτοιο που περιλαμβάνει αρκετές πτήσεις, έχει και μεγάλες, και δεν είναι οι απολύτως φθηνότερες. Πχ το Aeroplan της Air Canada είναι πολύ αξιόλογο σε ότι αφορά τις εξαργυρώσεις, οπότε εάν έχετε κάποια μεγάλα ταξίδια με εταιρείες Star Alliance δείτε τι δίνουν εκεί. Μπορεί έτσι να μαζέψετε ένα καλό ποσό για μία καλή εξαργύρωση.
Όποτε μπορείτε, και σε όποιο πρόγραμμα το επιτρέπει, δημιουργήστε έναν οικογενειακό λογαριασμό εάν έχετε οικογένεια και ταξιδεύετε μαζί. Τα μίλια θα συγκεντρώνονται σε ένα σημείο από όλα τα μέλη, και έτσι θα μαζεύονται πιο γρήγορα αλλά και θα είναι και πιο εύκολα εξαργυρώσιμα. Η Aegean έχει το Together, δείτε και άλλα προγράμματα τι έχουν.
Ελπίζουμε να βρήκατε χρήσιμες αυτές τις προτάσεις-συμβουλές, και να μην ξεχνάτε ότι κάθε επιπλέον μίλι είναι χρήσιμο σε μία μελλοντική εξαργύρωση.
Επίλογος
Η συγκέντρωση μιλίων από πτήσεις φαίνεται στην αρχή απλή, αλλά όπως είδαμε κρύβει αρκετές λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά: αν πετάτε με την εταιρεία του προγράμματος ή με συνεργάτη, ποιος είναι ο ναύλος σας και τι αποδίδει στο πρόγραμμα που έχετε επιλέξει, αν τα μίλια συγκεντρώνονται βάσει κόστους κλπ. Το Where To Credit είναι ένα πολύτιμο εργαλείο που αξίζει να έχετε πάντα πρόχειρο πριν από μία κράτηση. Και όσο για τα mileage runs, η λογική τους -δηλαδή τα μίλια ανά 1€- παραμένει χρήσιμη ακόμη κι όταν η καθαρή τους μορφή έχει γίνει σπανιότερη.
Η συγκέντρωση μιλίων από πτήσεις δεν είναι πλέον η κυρίαρχη μορφή. Στα επόμενα άρθρα της σειράς θα δούμε πώς συγκεντρώνονται μίλια από κάρτες, ξενοδοχεία, συνεργάτες, αλλά και πότε έχει (ίσως) νόημα η αγορά τους.
Ωραιες συμβουλες. ComfortFlex στις μεγαλες και αποδοτικες πχ Λονδινο/Μιλανο/Μαδριτη για μενα εχει δουλεψει καλα. Go light σε αυτες που δεν δινουν ετσι και αλλιως. Σε μελλοντικη (fingers crossed) πτηση μου στο Ριαντ, παιρνω 2400 μιλια πηγαινε-ελα σε economy flex. Αν το ειχα προσεξει θα ειχα παιξει κατευθειαν Go Light
Ενδιαφέρουσα η πληροφορία για κράτηση μέσα από travel agencies!
Είναι αξιοσημείωτο να πούμε και το πως νιώθει κανείς καθώς συγκεντρώνει μίλια πετώντας ειδικά για πρόγραμμα που υπολογίζουν με βάση την απόστασης. Για παράδειγμα το ComfortFlex της Aegean είναι πολύ δυνατό. Κοιτούσα να αλλάξω σε Miles&Smiles ή KrisFlyer, και ακόμα και σε διεθνή πτήσεις το mileage accrual multiplier είναι χαμηλό.