Η γιγάντια αεροπορική εταιρεία που εδρεύει στο δεύτερο μεγαλύτερο Εμιράτο στην περιοχή του Περσικού Κόλπου έθεσε πολλά από τα σημερινά standards στην αεροπορική ταξιδιωτική βιομηχανία, κυρίως στο hard και στο soft product. Δεν είναι τυχαία μία από τις καλύτερες: προσφέρει πολύ υψηλό επίπεδο σε όλες τις θέσεις της, ειδικά στις premium, και αξίζει κάθε μίλι εξαργύρωσης παρά τις υψηλές χρεώσεις.

Στο άρθρο αυτό θα καλύψω την εμπειρία μου στην εξαιρετική business class του Boeing 777-300ER της Emirates, με την οποία επέστρεψα από τη Νέα Υόρκη απευθείας στο “Ελ. Βενιζέλος” της Αθήνας.

Πως έκλεισα την πτήση

Η Emirates έχει προχωρήσει σε συνεργασία με την Aegean Airlines και, εκτός από τις πτήσεις κοινού κωδικού (code share), μπορεί κανείς να εξαργυρώσει μίλια από το πρόγραμμα της κάθε εταιρείας σε πτήσεις της άλλης, όπως και να συγκεντρώσει μίλια εξαργύρωσης αντίστοιχα. Για τα μέλη του Miles+Bonus της Aegean υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον για εξαργυρώσεις. Θυμηθείτε το σχετικό μας άρθρο:

Για την συγκεκριμένη πτήση βρήκα διαθεσιμότητα μέσω του Miles+Bonus:

Οι φόροι είναι υψηλοί, σίγουρα όμως πιο προσιτοί σε σύγκριση με εξαργυρώσεις όπως πχ αυτής στην Upper Class της Virgin Atlantic ή των αφύσικα πανάκριβων του Lufthansa Group. Θυμηθείτε το σχετικό άρθρο μας για το τι “περνάει” στο κόστος κάθε εταιρεία και κάθε πρόγραμμα:

Έχοντας ταξιδέψει ξανά σε αυτή τη θέση στο αντίστροφο φρομολόγιο (ATH-EWR) είχα πλήρη γνώση της ποιότητας που θα συναντούσα, χωρίς φυσικά να ξεχνάω και την ευκολία της απευθείας μετάβασης στην Αθήνα χωρίς την ανάγκη στάσης.

Από τα Εμιράτα με αγάπη

Ο στόλος της Emirates απότελείται αποκλειστικά από δύο τύπους αεροσκαφών: το γιγάντιο Airbus A380-800 και το φοβερό αεροπορικό “εργαλείο” που ακούει στο όνομα Boeing 777-300ER (ER = Extended Range). Οι πτήσεις μεταξύ Ντουμπάϊ και Αθήνας γίνονται με αυτό, όπως και οι “fifth freedom” πτήσεις μεταξύ Αθήνας και Νέας Υόρκης Newark. Να θυμίσω εδώ ότι οι πτήσεις “fifth freedom” είναι αυτές για τις οποίες μία αεροπορική εταιρεία εμπορεύεται εισιτήρια μεταξύ αεροδρομίων τα οποία δεν είναι βάσεις της.

Ας δούμε λοιπόν τι είχε να προσφέρει η business class της Emirates σε μία αρκετά μεγάλη πτήση του δικτύου της.

Check In και Lounge

Το αεροδρόμιο Newark βρίσκεται στο New Jersey, δυτικά του Manhattan. Η μετάβαση είναι πολύ εύκολη με το τραίνο από τον σταθμό Penn Station στο κέντρο της Νέας Υόρκης, και με ένα δεύτερο τραίνο πηγαίνει κανείς στο terminal που τον αφορά. Οι πτήσεις της Emirates αναχωρούν από το Terminal B.

Πέρασα μία βόλτα από το check in counter απλώς για να πάρω την έντυπη κάρτα επιβίβασης, αν και την είχα ήδη στο κινητό από το online check in. Αμέσως μετά προχώρησα στο έλεγχο ασφαλείας, όπου ο/η υπάλληλος ελέγχει διαβατήριο και κάρτα επιβίβασης και ζητά να σκαναριστεί το πρόσωπο. Θα καταλάβετε παρακάτω γιατί, και αυτό πλέον είναι κανόνας και στο JFK και απ’ότι διαβάζω σε πολλά ακόμη αεροδρόμια των ΗΠΑ.

Δεν υπάρχει lounge της Emirates στο Newark, οπότε οι επιβάτες των premium θέσεων και οι έχοντες υψηλό elite status χρησιμοποιούν το lounge της SAS, το οποίο είναι μάλλον απλό και μάλλον αδιάφορο, με κάποιες απλώς επαρκείς επιλογές φαγητού και ποτών.

Λόγω κούρασης προτίμησα να λαγοκοιμηθώ στην πολυθρόνα μου, μέχρι να καλέσουν για επιβίβαση.

Και εδώ είναι το ωραίο: στην επιβίβαση δεν ζητείται η επίδειξη του boarding pass και του διαβατηρίου, αλλά γίνεται βιομετρική αναγνώριση με την φωτογραφία που έχει ληφθεί προηγουμένως στον έλεγχο ασφαλείας. Τόσο απλά, και γρήγορα.

Καμπίνα και θέση

Η Emirates επενδύει τεράστια χρηματικά ποσά στην ανακαίνιση (refurbishment) των αεροσκαφών της, και το Boeing 777-300ER με το οποίο ταξίδεψα ήταν από τα ανακαινισμένα. Οι θέσεις είναι σε διάταξη 1-2-1.

Η θέση είναι καταπληκτική από κάθε άποψη: ευρύχωρη, με μεγάλη οθόνη, με χώρο στο πλάϊ με ένα μικρό “μπαράκι” με νερά και σνακς, και με δύο τεράστια παράθυρα:

Προσφέρεται ένα κομψό amenity kit με διάφορα καλούδια όπως αποσμητικό, αφρό ξυρίσματος και ξυραφάκι, οδοντόβουρτσα και οδοντόπαστα, χτένα, μαντηλάκια, ωτασπίδες, και κάποια καλλυντικά:

Φυσικά προσφέρονται ακουστικά με ακύρωση θορύβου για χρήση με το σύστημα ψυχαγωγίας, καθώς και ένα ζευγάρι παντόφλες διπλωμένες σε ένα τσαντάκι:

Προσφέρθηκαν και πιτζάμες τις οποίες όμως δεν πήρα. Επίσης διατίθεται ένα άνετο μαξιλάρι καθώς και ένα σετ με υπόστρωμα και κουβέρτα.

Το σύστημα διασκέδασης που διαθέτει η εταιρεία είναι το πολυβραβευμένο ICE (Information, Communication, Entertainment) και θεωρείται το καλύτερο της αγοράς. Οι επιλογές του είναι ατελείωτες.

Η ευχάριστη έκπληξη σε αυτή την πτήση ήταν η διαθεσιμότητα Starlink Wi-Fi στο συγκεκριμένο αεροσκάφος. Η εταιρεία έχει ξεκινήσει την σταδιακή εγκατάστασή του στον στόλο της. Είναι δωρεάν, λειτουργεί gate-to-gate, δεν έχει περιορισμό συσκευών, οι ταχύτητές του είναι εξωπραγματικές για αεροσκάφος σε πτήση, και σίγουρα ξεπερνά πολλές οικιακές συνδέσεις:

Φαγητό

Η πτήση αναχωρεί σχεδόν μεσάνυχτα από τη Νέα Υόρκη, οπότε δεν προσφέρεται κανονικό δείπνο αλλά “κάτι ελαφρύ” σε όποιον το επιθυμεί.

Δεν πήρα κάτι διότι νύσταζα και προτίμησα να κοιμηθώ. Φτάνοντας πια προς την Ευρώπη προσφέρθηκε πρωϊνό, το οποίο ήταν πολύ νόστιμο:

Λοιπές ανέσεις και λεπτομέρειες

Στο galley, εκεί δηλαδή όπου το πλήρωμα καμπίνας προετοιμάζει τα γεύματα, υπάρχουν διαθέσιμα διάφορα σνακς και φρούτα και γλυκά:

Οι τουαλέτες είναι στο στυλ της εταιρείας και πεντακάθαρες:

Έχουν και μερικά κιτ με οδοντόβουρτσα και οδοντόπαστα, και φρόντισα να… απαλλοτριώσω δυο τρία για μελλοντικά ταξίδια. Για τους επιβάτες είναι άλλωστε.

Επίλογος

Είναι πραγματικά πολύ δύσκολο, έως αδύνατο, να βρει κανείς ψεγάδια σε αυτή τη θέση της Emirates. Και όχι μόνο στη θέση, αλλά και στη συνολική εμπειρία. Το πλήρωμα είναι από τα καλύτερα στον κόσμο, είχα μάλιστα τη χαρά να μιλήσω και με μία ελληνίδα αεροσυνοδό, και ο συνολικός τρόπος που προσφέρεται η εμπειρία είναι κορυφαίος.

Ποιούς αφορά αυτή η θέση; Κυρίως leisure travelers με μεγάλο πορτοφόλι, αλλά και συλλέκτες μιλίων στο Miles+Bonus της Aegean και σε άλλα προγράμματα όπως πχ το Aeroplan της Air canada. Η αξία που παίρνει κανείς σε μία τέτοια εξαργύρωση είναι εξαιρετική, λαμβάνοντας υπόψη και τη συνολική εμπειρία.

Πέρασα καλά;

Ναι. Ήταν μία πολύ ευχάριστη εμπειρία, παρά το σχετικά υψηλό κόστος σε φόρους και χρεώσεις, το οποίο όμως δεν είναι απαγορευτικό.

Θα την επέλεγα ξανά;

Οπωσδήποτε ναι. Είναι από τις πιο τίμιες εξαργυρώσεις που μπορεί να κάνει κανείς από το Miles+Bonus, για ένα μεγάλο ταξίδι που θα γίνει πολύ ξεκούραστο σε αυτή τη θέση.

Η Virgin Atlantic δεν είναι μία απλή βρετανική αεροπορική εταιρεία. Ιδρύθηκε το 1984 από τον Sir Richard Branson με μία και μοναδική διαδρομή στην αρχή, από το Λονδίνο προς τη Νέα Υόρκη. Έκτοτε έχτισε τη φήμη της σε πτήσεις μακρινών αποστάσεων, με έμφαση σε αυτές προς τη Βόρεια Αμερική, ενώ πετούσε και εντός Ευρώπης -μέχρι τον Οκτώβριο του 2001 πετούσε και προς Αθήνα. Είναι η εταιρεία που έφερε στη διεθνή αεροπορική βιομηχανία μια πιο χαλαρή, λιγότερο “τυπική” αισθητική -κάτι που φαίνεται ακόμα και σήμερα στο προϊόν της.

Σε αυτό το review παρουσιάζω την εμπειρία μου στην πρώτη και μοναδική έως σήμερα πτήση μου με την Virgin Atlantic στην φημισμένη Upper Class του Airbus A350-1000, με εξαργύρωση μιλίων από το πρόγραμμά της και ένα αρκετά βαρύ ποσό σε φόρους και χρεώσεις.

Πως έκλεισα την πτήση

Η Virgin Atlantic χρησιμοποιεί Dynamic Award Pricing από τον Οκτώβριο του 2024, που σημαίνει ότι κάθε θέση σε κάθε πτήση της είναι διαθέσιμη για εξαργύρωση μιλίων, το ποσό των οποίων συνδέεται με την τρέχουσα τιμή μετρητοίς και την ζήτηση. Θυμηθείτε το σχετικό άρθρο:

Μου είχε μείνει ένα μικρό υπόλοιπο 30.760 μιλίων, και ψάχνοντας να βρω πως μπορώ να τα ξοδέψω είδα τις εξής επιλογές:

Η συγκεκριμένη ημέρα εξυπηρετούσε τα σχέδιά μου, και ενώ αρχικά σκεφτόμουν για premium economy (την οποία έβρισκα ακόμη φθηνότερα σε άλλες ημερομηνίες) αποφάσισα να πάω για την Upper Class. Για να καλύψω τη διαφορά μετέτρεψα 5.000 πόντους από μία βρετανική American Express που διαθέτω ακόμη.

Δυστυχώς, οι φόροι και οι χρεώσεις είναι πολύ υψηλοί. Όπως αναλύθηκε και στο άρθρο για το τι πληρώνει κανείς πραγματικά σε μία εξαργύρωση, η Virgin “περνάει” περίπου τον μισό επίναυλο και φυσικά ολόκληρο τον μεγάλο φόρο του Η.Β. που ονομάζεται UK Air Passenger Duty. Θυμηθείτε το σχετικό άρθρο:

Υπό άλλες συνθήκες δεν θα πλήρωνα αυτά τα χρήματα, ήθελα όμως πολύ να δω πως είναι η Virgin στην ακριβή κατηγορία της και αποφάσισα να το προχωρήσω.

The Flying lady

Πάνω σε κάθε αεροσκάφος της Virgin Atlantic, δίπλα σε κάθε μπροστινή πόρτα, υπήρχε για δεκαετίες η Flying Lady -μια κόκκινη, στιλιζαρισμένη γυναικεία φιγούρα εμπνευσμένη από τα pin-up σχέδια της δεκαετίας του '30 και του '40. Ήταν το πιο αναγνωρίσιμο σήμα της εταιρείας, μαζί με το βαθύ κόκκινο χρώμα στην ουρά και τους κινητήρες, μέχρι το 2019, όταν η Virgin Atlantic την αντικατέστησε με πέντε νέες φιγούρες που εκπροσωπούν πιο σύγχρονη και ποικίλη εικόνα της Βρετανίας.

Ας δούμε λοιπόν τι είχε να προσφέρει η πολυδιαφημισμένη Upper Class της εταιρείας του Branson, σε ένα δρομολόγιο όπου διαθέτει μεγάλη παρουσία και αντίστοιχα έχει μεγάλη ζήτηση αλλά και μεγάλο ανταγωνισμό.

Check In και Clubhouse Lounge

Παρ’όλο που είχα λάβει κανονικά το boarding pass όταν έκανα online check-in, υπήρχε ένα μήνυμα για να περάσω από ένα γκισέ για έλεγχο εγγράφων επειδή ήταν one way πτήση. Οι αεροπορικές εταιρείες δεν ρισκάρουν να μπλέξουν με επιβάτες που μπορεί να μην τους επιτραπεί η είσοδος στην χώρα προορισμού, και όταν δεν υπάρχει εισιτήριο επιστροφής υπάρχει ένα θεωρητικό ρίσκο. Πήγα σε σημείο όπου εξυπηρετεί την Upper Class και ξεμπέρδεψα σε λίγα λεπτά έχοντας και το τυπωμένο πλέον boarding pass.

Υπάρχει ειδικός χώρος για έλεγχο ασφαλείας για επιβάτες της Upper Class, με πολύ λιγότερο κόσμο προφανώς, και πέρασα εντός λίγων λεπτών. Στο Heathrow έχουν πλέον εγκαταστήσει τα νέα scanners όπου δεν χρειάζεται να αφαιρεί κανείς υγρά, laptops, tablets κλπ. από την τσάντα, μόνο η ζώνη βγαίνει και οι τσέπες πρέπει να είναι άδειες.

Το Clublounge της Virgin βρίσκεται εκεί που είναι μαζεμένα και τα υπόλοιπα lounges του Τ3. Είναι ένας μεγάλος ανοιχτός χώρος με ωραία διακόσμηση:

Διαθέτει επίσης χώρο για φαγητό a la carte, μπουφέ, spa, και ωραία θέα στην πίστα:

Η Virgin έχει πολλές πρωϊνές πτήσεις προς τις ΗΠΑ, γι αυτό και το lounge είχε πολύ κόσμο αν και ήταν πολύ πρωί.

Κάποια στιγμή έφυγα για την πύλη αναχώρησης, όπου μετά από σύντομη αναμονή μπήκα από την πρώτη φυσούνα ειδικά για τους επιβάτες της Upper Class.

Καμπίνα και θέση

Η συγκεκριμένη “εκδοχή” της Upper Class βρίσκεται στα Airbus A350-1000 και θεωρείται η πιο μοντέρνα και πιο καλή, συγκριτικά με τις αντίστοιχες στα Boeing 787 και Airbus A330. Αυτό που κυριαρχεί είναι το χαρακτηριστικό φούξια/μωβ χρώμα παντού, και στον φωτισμό φυσικά.

Η θέση είναι ευρύχωρη, οριζοντιώνεται για να γίνει κρεβάτι, έχει οθόνη σε σταθερή θέση και αναδιπλώμενο τραπέζι που μπορεί να επιτρέψει να σηκωθεί ο επιβάτης χωρίς να το κλείσει.

Η εταιρεία δίνει ένα συμπαθητικό amenity kit με μερικά χρήσιμα όπως μάσκα ύπνου, κάλτσες, οδοντόβουρτσα και οδοντόκρεμα, ωτασπίδες και ενυδατικές κρέμες.

Επιπλέον παρέχει και ένα ζευγάρι ακουστικά με ακύρωση θορύβου, για χρήση με το σύστημα διασκέδασης.

Το σύστημα διασκέδασης υποστηρίζεται από την οθόνη αφής, μέσω της οποίας γίνονται όλα. Διαθέτει αρκετό περιεχόμενο, το οποίο όμως δεν εξερεύνησα.

Τα αεροσκάφη Airbus A350-1000 της Virgin Atlantic διαθέτουν εγκατεστημένο το σύγχρονο Starlink Wi-Fi της ομώνυμης εταιρείας του Elon Musk. Είναι δωρεάν, λειτουργεί gate-to-gate, δεν έχει περιορισμό συσκευών, οι ταχύτητές του είναι εξωπραγματικές για αεροσκάφος σε πτήση, και σίγουρα ξεπερνά πολλές οικιακές συνδέσεις:

Φαγητό

Το πλήρωμα καμπίνας ήταν ευγενέστατο, πρόθυμο, με μία πινελιά πιο προσωπικής και φιλικής εξυπηρέτησης, δηλαδή όχι αποστειρωμένο. Αν και αποφεύγω το αλκοόλ στις πτήσεις γενικά, ειδικότερα εάν είναι πρωί, είπα να κάνω μία εξαίρεση και να πάρω για αρχή ένα Aperol Spritz.

Γα να είμαι ειλικρινής, θα περίμενα να μην δοθεί το κουτάκι (first world problems).

Το μενού είχε ενδιαφέρουσες επιλογές:

Επέλεξα τις γαρίδες για πρώτο, τον σολωμό για κυρίως, και τα τυριά για επιδόρπιο:

Ήταν όλα πολύ νόστιμα, και όμορφα στην παρουσίαση.

Μετά από λίγη ξεκούραση με το κάθισμα σε ανάκλιση, πριν την άφιξη στο JFK της Νέας Υόρκης, προσφέρθηκε το περίφημο Mile High Tea, κατά το σύνηθες High Tea των Βρετανών. Πολύ καλό και αυτό.

Λοιπές ανέσεις και λεπτομέρειες

Στο πίσω μέρος της Upper Class καμπίνας, πριν την Premium Economy, υπάρχει ένας χώρος σαν lounge, όπου μπορεί κανείς να καθίσει έτσι για αλλαγή, για λίγο chit chatting εάν υπάρχει και άλλος με ανάλογη διάθεση:

Οι τουαλέτες έχουν μία ιδιαιτερότητα: διαθέτουν παράθυρο, το οποίο όταν ανοίξει αλλάζει εντελώς και τον φωτισμό:

Ήταν πολύ καθαρές και φροντισμένες, και αρκετές για την Upper Class ώστε να μην υπάρχει συνωστισμός.

Υπήρξε κάτι που δεν μου άρεσε τόσο;

Υπήρχαν εμφανή σημάδια φθοράς στη θέση, κυρίως στο υποπόδιο αλλά και σε άλλες επιφάνειες και γωνίες. Μικρό το κακό βέβαια, αλλά αφαιρεί πόντους από μία ακριβή θέση όπως αυτή.

Επίσης, η θέση 1Α, αν και υποτίθεται ότι είναι από τις πιο προνομιούχες, έκρυβε εντελώς το ένα παράθυρο και δυσκόλευε τη θέα από το άλλο:

Μικρό το κακό φυσικά (first world problems, που λένε) αλλά η ακριβώς πίσω θέση 2Α είχε αρκετά καλύτερη πρόσβαση στα παράθυρα.

Επίλογος

Όταν πετάει κανείς σε μία σύγχρονη business class θέση με αρκετή ιδιωτικότητα, με δυνατότητα να ξαπλώσει και να κοιμηθεί, με καλό φαγητό, με πρόσβαση σε ένα ωραίο lounge πριν την πτήση, και με ταχύτατο Wi-Fi για να διασκεδάσει ή να εργαστεί, είναι πολύ δύσκολο να υπάρξει δυσαρέσκεια. Για να εκφραστεί αρνητική άποψη θα πρέπει να είναι χαλασμένη η θέση, ή να είναι αγενές το πλήρωμα, ή να μην τρώγεται το φαγητό. Στη συγκεκριμένη πτήση, τίποτε από αυτά δεν ήταν πρόβλημα.

Ποιούς αφορά αυτή η θέση; Προφανώς τους μεγαλόσχημους επαγγελματίες που ταξιδεύουν με έξοδα των εργοδοτών τους, και τους έχοντες πολλά χρήματα. Σε ότι αφορά τους συλλέκτες μιλίων, η πανύψηλη χρέωση λειτουργεί αποτρεπτικά έναντι μάλιστα του άμεσου ανταγωνισμού από την British Airways.

Πέρασα καλά;

Ναι. Ήταν μία πολύ ευχάριστη εμπειρία, παρά το πολύ υψηλό κόστος σε φόρους και χρεώσεις, το οποίο αναίρεσε το πολύ χαμηλό ποσό μιλίων που ζητούσε.

Θα την επέλεγα ξανά;

Όχι. Είναι πολύ ακριβή ακόμη και για εξαργύρωση μιλίων, χωρίς να προσφέρει κάτι το σούπερ εξαιρετικό που να την κάνει “μοναδική”.

Και τα δύο αυτά κτίρια του Terminal 2 διαθέτουν lounges της Lufthansa για την εξυπηρέτηση των επιβατών που δικαιούνται πρόσβαση σε αυτά. Σε προηγούμενο άρθρο σας είχαμε παρουσιάσει το Lufthansa Senator Lounge που βρίσκεται στο κυρίως κτίριο, στην πύλη Η24, στην περιοχή non-Schengen. Αυτό θα το επισκεφτείτε εάν ο προορισμός σας είναι χώρα εκτός ζώνης Σένγκεν (Ηνωμένο Βασίλειο, Ιρλανδία, Κύπρος, Ρουμανία, Βουλγαρία κλπ) είτε εκτός Ευρώπης.

Για την πλειοψηφία των επιβατών, οι οποίοι φτάνουν από και κατευθύνονται προς αεροδρόμια σε χώρες εντός Σένγκεν, υπάρχουν δύο Lufthansa Business και Senator Lounge, ένα σε κάθε κτίριο του Terminal 2. Σε πρόσφατο ταξίδι μας τα επισκεφθείκαμε και τα δύο, και σας τα παρουσιάζουμε ταυτόχρονα σε ένα κοινό review.

Πρόσβαση

Και τα δύο lounges είναι ανοικτά από τις 5:00 έως τις 22:00. Δικαίωμα εισόδου στα Lufthansa Senator Lounge έχουν οι επιβάτες που ταξιδεύουν είτε first class (προφανώς σε προορισμό εκτός Ευρώπης) είτε οι κάτοχοι Star Alliance Gold status οποιουδήποτε προγράμματος τακτικών επιβατών της συμμαχίας, και ανεξάρτητα από την κατηγορία του εισιτηρίου τους.

Για όσους δεν έχουν Gold status αλλά ταξιδεύουν business class, υπάρχουν διαθέσιμα τα Lufthansa Business Lounge ακριβώς δίπλα στα Senator, με την κύρια είσοδο να είναι κοινή.

Είσοδος – χώροι

Η είσοδος του Senator Lounge στο κυρίως Terminal 2 βρίσκεται κοντά στην πύλη G24.

Η είσοδος του Senator Lounge στο Satellite Terminal 2 βρίσκεται απέναντι από την πύλη Κ11.

Το Senator Lounge στην πύλη G24 είναι (προφανώς) παλαιότερο και σε σύγκριση με το αντίστοιχο στο Satellite Terminal όντως δείχνει την ηλικία του. Μπαίνοντας βρίσκει κανείς στα δεξιά του μερικά ντουλάπια για φύλαξη προσωπικών αντικειμένων και έναν χώρο με πολυθρόνες και τηλεόραση και τα αναμενόμενα ενδιάμεσα τραπεζάκια με πρίζες φόρτισης.

Στην αριστερή πλευρά υπάρχει χώρος με τραπέζια που προορίζεται κυρίως για φαγητό αλλά και για εργασία.

Προχωρώντας λίγο πιο μέσα συναντά κανείς έναν μικρό χώρο με μοντέρνες πολυθρόνες, καθώς και πάγκους με ψηλά σκαμπό.

Στο βάθος υπάρχουν θέσεις που εξυπηρετούν κυρίως όσους θέλουν να εργαστούν για κάποιες ώρες, παρέχοντας πρίζες, κάμποσο χώρο για laptop και φαγητό/ποτό, αλλά και αρκετά καλή ιδιωτικότητα.

Τέλος, κοντά στην είσοδο βρίσκονται και δύο μικροί κλειστοί χώροι για ένα άτομο, εάν θέλει κανείς να κάνει κάποιο τηλεφώνημα χωρίς να ενοχλεί ή να ακούγονται όσα λέει.

Senator Lounge – Gate K11

Μια και το κτίριο αυτό είναι πολύ νεότερο, το Senator Lounge εκεί είναι πολύ πιο φρέσκο και απολύτως στα στάνταρ των lounges της Lufthansa που συναντά κανείς σε πάρα πολλά αεροδρόμια. Δίπλα στην είσοδο υπάρχει μία καλαίσθητη γωνία με μία πολυθρόνα και ένα μοντέλο του Airbus A330 της εταιρείας.

Μπαίνοντας συναντά κανείς ντουλάπια για τη φύλαξη προσωπικών αντικειμένων, καθώς και ένα σταντ με εφημερίδες και περιοδικά.

Συνεχίζοντας προς τα μέσα, στο δεξί χέρι υπάρχουν γραφεία για την εξυπηρέτηση όσων χρειάζονται έναν ήσυχο και προστατευμένο από τα αδιάκριτα βλέμματα τρίτων χώρο για να εργαστούν.

Προχωρώντας προς τον κυρίως χώρο του lounge της Lufthansa και στα δεξιά, βρίσκουμε ένα σαλόνι με πολυθρόνες (όλες κομπλέ με πρίζες και τραπεζάκια) και τηλεοράσεις στο κέντρο.

Ο κυρίως χώρος διαθέτει τραπέζια για όσους θέλουν να φάνε, πάγκους με όρθια σκαμπό, τους μπουφέδες και έναν μικρότερο χώρο με πολυθρόνες.

Επιλογές – σέρβις

Αμφότερα τα Senator Lounge της Lufthansa διαθέτουν σχεδόν πανομοιότυπες επιλογές για τους επισκέπτες τους από ζεστά και κρύα πιάτα και σαλάτες, τα οποία διαφοροποιούνται ανάλογα με την ώρα της ημέρας.

Υπάρχουν ακόμη πάγκοι με ποτά, αναψυκτικά, ζεστά ροφήματα αλλά και γλυκά.

Τέλος, δε θα μπορούσαν να λείπουν –τι άλλο φυσικά– οι μπύρες!

Εντυπώσεις

Και τα δύο Senator Lounge της Lufthansa είναι πολύ καλά, με αυτό στην πύλη G24 να είναι κάπως πιο γερασμένο εμφανισιακά αλλά απόλυτα λειτουργικό. Οι χώροι για εργασία είναι εξαιρετικοί ενώ η ποικιλία των ροφημάτων υπέρ του δέοντος αρκετή. Το φαγητό δεν ήταν ποτέ το δυνατό τους σημείο στη Γερμανία και οι διαθέσιμες επιλογές των lounges της Lufthansa είναι απλώς εντάξει για μία σύντομη παραμονή.

Εάν έχετε αλλαγή πτήσης στο Μόναχο, δείτε πρώτα σε ποια πύλη φτάνετε και από ποια φεύγετε μετά, ώστε να επιλέξετε το κατάλληλο lounge. Η μετάβαση από το ένα κτίριο στο άλλο απαιτεί από 10 έως 20 λεπτά ανάλογα με τις πύλες άφιξης/αναχώρησης, οπότε υπολογίστε και αυτόν τον παράγοντα.

Συνιστούμε το Senator Lounge στην πύλη Κ11. Αν αναχωρείτε από πύλη K τότε θα πάτε έτσι κι αλλιώς σε αυτό αλλά ακόμη και αν αναχωρείτε από πύλη G προτιμήστε το, εφόσον έχετε αρκετό χρόνο στη διάθεσή σας.

Το Terminal 2 του αεροδρομίου Heathrow του Λονδίνου, γνωστό και ως «The Queen’s Terminal», εξυπηρετεί όλες τις πτήσεις των εταιρειών-μελών της Star Alliance από και προς την πρωτεύουσα του Ηνωμένου Βασιλείου. Για την εξυπηρέτηση των επιβατών που πετούν με εισιτήριο business (ή first) class καθώς και για όσες και όσους διαθέτουν Star Alliance Gold status σε οποιοδήποτε πρόγραμμα τακτικών επιβατών της συμμαχίας, διαθέτει μάλιστα επτά lounges.

Σε προηγούμενα reviews σας παρουσιάσαμε τα δύο lounges της Lufthansa στις πύλες Α, καθώς επίσης τα Maple Leaf της Air Canada και SilverKris Business lounge της Singapore Airlines στις πύλες Β. Στον ίδιο αυτό χώρο, στις πύλες Β, υπάρχει ένα ακόμη εξαιρετικό lounge, το United Club της United Airlines, το οποίο θα σας παρουσιάσουμε εδώ.

Πρόσβαση

Οι ώρες λειτουργίας του lounge είναι από τις 5:00 μέχρι τις 22:00. Η είσοδος επιτρέπεται σε επιβάτες που ταξιδεύουν την ίδια ημέρα σε business class με οποιαδήποτε εταιρεία-μέλος της Star Alliance, καθώς και στους κατόχους Star Alliance Gold status σε οποιοδήποτε πρόγραμμα εταιρείας-μέλους της συμμαχίας.

Είσοδος – χώροι

Η είσοδος στο United Club lounge βρίσκεται στο Terminal 2B, μόλις ανεβείτε τις κυλιόμενες σκάλες δεξιά, ακολουθώντας τη σήμανση, απέναντι από την πύλη Β46.

Ανεβαίνοντας με το ασανσέρ βρίσκεστε στη ρεσεψιόν του United Club και μετά από τον έλεγχο της κάρτας επιβίβασης εισέρχεστε στο lounge από την αριστερή πλευρά.

Ο χώρος είναι μεγάλος και πολύ όμορφα διακοσμημένος, με το λευκό χρώμα να κυριαρχεί δίνοντας έναν ιδιαίτερο «αέρα». Προχωρώντας κατά μήκος του κυρτού τοίχου θα βρείτε χώρους με τραπεζάκια, υπερυψωμένα σκαμπό αλλά και πολυθρόνες.

Υπάρχει και ένα πλήρες self-service μπαρ με νερά, αναψυκτικά, ζεστά ροφήματα κλπ.

Επιλογές – σέρβις

Αμέσως αριστερά από την είσοδο του United Club θα βρείτε έναν χωριστό χώρο με τα φαγητά και διάφορα αναψυκτικά και ροφήματα.

Υπάρχουν αρκετές επιλογές από ζεστά και κρύα πιάτα, ψωμιά, γλυκά κλπ οι οποίες δεν θα αφήσουν κανέναν παραπονεμένο.

Στον κυρίως χώρο υπάρχει ένα μεγάλο μπαρ το οποίο εξυπηρετείται από προσωπικό, από το οποίο μπορείτε να ζητήσετε το αλκοολούχο ποτό της αρεσκείας σας. Φτιάχνουν και cocktails.

Εντυπώσεις

Το United Club ένα πολύ όμορφο lounge. Τα ανοικτά χρώματά του «ξεκουράζουν» το μάτι και χαλαρώνουν, ενώ οι επιλογές για φαγητό και ποτό είναι πολύ καλές. Τις βραδινές ώρες είναι σχεδόν άδειο, οπότε αν πετάτε για Αθήνα με Aegean και ικανοποιείτε τα κριτήρια εισόδου, τότε μπορείτε να περάσετε την ώρα σας χωρίς πολυκοσμία. Υποθέτω ότι τις ώρες που αναχωρούν οι πτήσεις προς Β. Αμερική θα έχει πολλούς περισσότερους επιβάτες.

Να θυμάστε πάντοτε ότι εάν πετάτε από πύλες Α, θέλετε 10 με 15 λεπτά για να πάτε εκεί και άλλο τόσο για να επιστρέψετε, επομένως υπολογίστε εκ του ασφαλούς μισή ώρα μόνο για το πήγαινε-έλα και έχετε πάντοτε το νου σας να επιστρέψετε έγκαιρα στην πύλη αναχώρησης.

Όσες και όσοι ταξιδεύετε από το Terminal 2 του αεροδρομίου Heathrow του Λονδίνου με την Aegean Airlines προς Αθήνα, ή με άλλη εταιρεία-μέλος της Star Alliance προς κάποιο ευρωπαϊκό προορισμό, και είστε Miles+Bonus Gold ή αντίστοιχο σε άλλο πρόγραμμα εταιρείας-μέλους της Star Alliance, ή έχετε εισιτήριο business class, τότε μάλλον θα προτιμήσετε να περάσετε την ώρα σας πιο ευχάριστα σε ένα από τα lounges της Lufthansa που βρίσκονται ακριβώς εκεί από όπου αναχωρούν οι πτήσεις για Ευρώπη (στις πύλες Α) για λόγους εγγύτητας.

Εάν όμως έχετε λίγο περισσότερο χρόνο στη διάθεσή σας και θέλετε να δοκιμάσετε ένα διαφορετικό περιβάλλον, τότε δεν έχετε παρά να περπατήσετε περίπου 10 με 15 λεπτά προς το κτίριο όπου βρίσκονται οι πύλες Β, όπου έχετε τρεις εξαιρετικές επιλογές για lounge: τα Maple Leaf της Air Canada και United Club της United Airlines, και το SilverKris Business Class Lounge της Singapore Airlines το οποίο θα σας παρουσιάσουμε εδώ.

Πρόσβαση

Οι ώρες λειτουργίας του lounge είναι από τις 5:30 μέχρι τις 22:00. Η είσοδος επιτρέπεται σε επιβάτες που ταξιδεύουν την ίδια ημέρα σε business class με οποιαδήποτε εταιρεία-μέλος της Star Alliance, καθώς και στους κατόχους Star Alliance Gold status σε οποιοδήποτε πρόγραμμα εταιρείας-μέλους της συμμαχίας.

Σε διπλανό χώρο υπάρχει και το αντίστοιχο SilverKris First Class lounge, το οποίο όμως είναι διαθέσιμο μόνο σε όσους έχουν εισιτήριο first class. Προφανώς αυτό αφορά μόνο επιβάτες μακρινών πτήσεων, δεδομένου ότι οι πτήσεις εντός Ευρώπης δε διαθέτουν first class.

Είσοδος – χώροι

Η είσοδος στο SilverKris lounge βρίσκεται στο κέντρο του Terminal 2B, με το που βγείτε από τις κυλιόμενες σκάλες, δίπλα στην πύλη B36. Ακολουθείτε τη σήμανση, παίρνετε το ασανσέρ και μόλις βγείτε το βρίσκετε στα δεξιά σας. Αριστερά βρίσκεται το Maple Leaf lounge της Air Canada.

Από τη ρεσεψιόν θα σας κατευθύνουν δεξιά. Μπαίνοντας βλέπετε αμέσως στα δεξιά σας έναν σχετικά μικρό χώρο εξοπλισμένο με ένα μπαρ και λίγα σνακ, λίγα τραπέζια και πολυθρόνες, καθώς επίσης και έναν σταθμό εργασίας για τυχόν εκτυπώσεις κλπ.

Ο μεγάλος χώρος βρίσκεται στην άλλη πλευρά και διασχίζετε έναν μικρό διάδρομο για να φτάσετε.

Μετά τον διάδρομο θα βρείτε στα αριστερά σας έναν χώρο με τραπέζια που προορίζονται κυρίως για φαγητό.

Συνεχίζοντας πιο πέρα, θα βρείτε τον κύριο χώρο του lounge όπου υπάρχουν δέκα ατομικά ημι-ανοικτά κουβούκλια και πλήθος από πολυθρόνες με τραπεζάκια μεταξύ τους.

Ο χώρος διαθέτει επίσης και μερικά υπερυψωμένα σκαμπό σε μία πλευρά. Υπάρχει μπαράκι με αναψυκτικά και μηχανή καφέ και ένα σταντ με εφημερίδες και περιοδικά.

Τα κουβούκλια είναι εξαιρετική επιλογή εάν θέλει κανείς να εργαστεί πριν την πτήση του και ζητά έναν χώρο όπου μπορεί να ακουμπήσει laptop αλλά και φαγητά/ποτά. Θυμίζει σε μεγάλο βαθμό θέση business class μεγάλου αεροσκάφους:

Επιλογές – σέρβις

Το SilverKris lounge δε θα αφήσει κανέναν παραπονεμένο με τις επιλογές που διαθέτει σε φαγητό. Μπαίνοντας στον κυρίως χώρο υπάρχει σταντ με σαλάτες και σνακ (σάντουιτς κλπ).

Υπάρχει επίσης ένας μακρύς πάγκος με ζεστά φαγητά, κυρίως ασιατικής κουζίνας και όλα πολύ νόστιμα.

Θα βρείτε ακόμα μεγάλη ποικιλία από χυμούς, νερό αρωματισμένο με φρούτα, καθώς και μερικά γλυκά σνακ όπως π.χ. καραμελωμένο ποπ κορν.

Φυσικά δεν λείπει και το μπαρ με πληθώρα επιλογών από χυμούς, νερά, αναψυκτικά, ζεστά ροφήματα κλπ.

Όμως το «hit» του συγκεκριμένου lounge βρίσκεται στον κυρίως χώρο, και δεν είναι άλλο από το μπαρ με τα αλκοολούχα ποτά στο οποίο υπάρχουν άνθρωποι που εξυπηρετούν. Διαθέτει μερικές αξιόλογες επιλογές από cocktails, και εγώ προσωπικά όποτε επισκέπτομαι το lounge αυτό παίρνω πάντα το διάσημο Singapore Sling.

Εντυπώσεις

Το SilverKris Business Class Lounge της Singapore Airlines συνιστά ένα πολύ καλό lounge, το δυνατό σημείο του οποίου είναι το εξαιρετικό φαγητό και τα cocktails. Οι χώροι του είναι καλοί, αλλά τις ώρες πριν την αναχώρηση πτήσεων προς Ασία είναι γεμάτοι από κόσμο. Η διακόσμησή του ίσως χρειάζεται ένα φρεσκάρισμα, αλλά και ως έχει είναι μια χαρά.

Εάν λοιπόν έχετε αρκετή ώρα στη διάθεσή σας την επόμενη φορά που θα πετάξετε από το Terminal 2 του London Heathrow, και πληρείτε τα κριτήρια εισόδου, κάντε μία βόλτα από το SilverKris, δοκιμάστε ασιατικά φαγητά και χαλαρώστε με ένα cocktail.

Να θυμάστε πάντοτε ότι, εάν πετάτε από πύλες Α, θέλετε 10 με 15 λεπτά για να πάτε εκεί και άλλο τόσο για να επιστρέψετε, επομένως υπολογίστε εκ του ασφαλούς μισή ώρα μόνο για το πήγαινε-έλα και έχετε πάντοτε το νου σας να επιστρέψετε έγκαιρα στην πύλη αναχώρησης.

Πιστοί στην υπόσχεσή μας να σας μεταφέρουμε μία ειλικρινή άποψη για το νέο αεροσκάφος, φροντίσαμε να ταξιδέψουμε με αυτό σε πραγματικές πτήσεις. Ο σκοπός αυτού του άρθρου δεν είναι να αποτελέσει ένα ακόμη «τυπικό» flight review, αλλά να καταδείξει τις διαφορές σε σχέση με τα παλιότερα (πλέον…) αεροσκάφη του στόλου.

Τα πρώτα δρομολόγια

Αμέσως μετά την παρουσίαση, η εταιρεία δρομολόγησε και τα τρία αεροσκάφη αρχικά για Μόναχο, Ζυρίχη και Λονδίνο (Heathrow). Οι επόμενοι προορισμοί που θα δουν A320neo με την παραλαβή των επόμενων θα είναι, όπως έχει ειπωθεί, η Λάρνακα, η Φρανκφούρτη και οι Βρυξέλλες.

Για τη δοκιμή μας, αποφασίσαμε να κλείσουμε τις εξής πτήσεις:

• Αθήνα-Μόναχο (Α3802) σε economy class

• Λονδίνο-Αθήνα (A3609) σε business class

Στην πτήση προς Μόναχο επιλέξαμε μία απλή θέση χωρίς πληρωμή για κάποια καλύτερη (up front ή extra legroom) ώστε να έχουμε άποψη για αυτό που θα επιλέξουν οι περισσότεροι επιβάτες. Στην πτήση από Λονδίνο κλείσαμε economy και κάναμε χρήση ενός κουπονιού αναβάθμισης σε business class (ένα από τα καλύτερα προνόμια του Aegean Miles+Bonus Gold status).

Η ανανεωμένη καμπίνα

Μπαίνοντας στο A320neo η «μυρωδιά του καινούριου» είναι το πρώτο που γίνεται αισθητό. Το αμέσως επόμενο είναι η ριζικά ανανεωμένη καμπίνα, με νέα χρώματα και σχέδια, και με το νέο λογότυπο (εταιρική ταυτότητα) στο bulkhead:

Οι σειρές 1 έως και 12 οι οποίες χρησιμοποιούνται για business class, up front (με περισσότερο χώρο) και extra legroom (έξοδοι κινδύνου στις σειρές 11 και 12) διαθέτουν ένα συμπαθητικό προσκέφαλο (headrest), με τις business class να έχουν και το «τραπεζάκι» στη μέση.

Σειρά 13 δεν υπάρχει. Οι σειρές 14 έως 31 δε διαθέτουν προσκέφαλο.

Η πλάτη των νέων καθισμάτων διαθέτει πλέον θύρα φόρτισης USB, αλλά και έναν πολύ χρήσιμο μηχανισμό για στήριξη tablets και smartphones.

Οι τουαλέτες στο πίσω μέρος του αεροσκάφους έχουν αλλάξει θέση, καταλαμβάνουν τον μισό χώρο από αυτόν που σε προηγούμενα μοντέλα προοριζόταν για αποθήκευση φαγητών (το επονομαζόμενο και galley) και είναι πλέον πάρα μα πάρα πολύ στενές.

Η πρόσθετη (άδεια) σειρά

Τα νέα αεροσκάφη διαθέτουν μία επιπλέον σειρά καθισμάτων. Αυτό δεν είναι επιλογή μόνο της Aegean αλλά και όλων των άλλων εταιρειών που παραλαμβάνουν αεροσκάφη neo. Αυτό που συμβαίνει όμως με αυτή τη σειρά είναι ότι οι θέσεις της δεν διατίθεται προς πώληση από τις εταιρείες οι οποίες διαθέτουν business class στο μπροστινό μέρος.

Πράγματι, όπως μπορείτε να δείτε κι εσείς, η τελευταία σειρά στο A320neo της Aegean ήταν άδεια.

Ο λόγος που συμβαίνει αυτό είναι τεχνικός και μάλιστα αρκετά σοβαρός. Εάν αυτή η σειρά δεχθεί επιβάτες, τότε υπό συγκεκριμένες συνθήκες θα επηρρεάσει τη θέση του κέντρου βάρους του αεροσκάφους, κάτι που είναι απαγορευτικό. Το πρόβλημα το έχουν και άλλες εταιρείες όπως π.χ. η Lufthansa και η British Airways, διαπιστώθηκε αρκετό διάστημα μετά την παραγγελία αεροσκαφών και θέσεων, και δεν έχει βρεθεί ακόμη λύση.

Αξίζει να σημειωθεί ότι εταιρείες όπως π.χ. η easyJet οι οποίες παρήγγειλαν επίσης neo αλλά δε διαθέτουν business class -άρα γεμίζουν πλήρως όλες τις μπροστινές σειρές- δεν αντιμετωπίζουν τέτοιο πρόβλημα.

Η εμπειρία της θέσης

Στην πτήση προς Μόναχο η θέση ήταν η 16D. Το νέο κάθισμα είναι εμφανώς πιο αναπαυτικό από τα παλιότερα, αρκετά παχύ και όσο μαλακό πρέπει. Όμως, ο διαθέσιμος χώρος για τα πόδια είναι πλέον αισθητά μικρότερος από πριν.

Όταν με ύψος 1,75 τα γόνατα «βρίσκουν» κατευθείαν μπροστά, καταλαβαίνει κανείς ότι για ανθρώπους με ύψος 1,85 και άνω η κατάσταση θα είναι αφόρητη. Αυτή ήταν η άποψη του διπλανού ο οποίος με ύψος 1,87 πραγματικά ζορίστηκε μην έχοντας τρόπο να βολευτεί έστω και λίγο.

Η πολύ μικρή απόσταση μεταξύ των καθισμάτων οφείλεται προφανώς στην πρόσθετη σειρά που αναφέραμε πιο πάνω. Μία επιπλέον «παρενέργεια» είναι ότι εάν θελήσει κανείς να βάλει ένα tablet στη διαθέσιμη υποδοχή, τότε αυτό θα είναι πολύ κοντά στα μάτια του με αποτέλεσμα να καθιστά τη θέαση πολύ άβολη. Σε περίπτωση δε που ο μπροστινός βάλει το κάθισμά του σε ανάκλιση, η θέαση είναι πρακτικά αδύνατη.

Για τη θέση business class στην επιστροφή από Λονδίνο δεν έχουμε να πούμε πολλά, δεν υπάρχουν διαφορές με πριν, η απόσταση είναι η ίδια και το προσκέφαλο βοηθά κάπως εάν θέλει κανείς να κοιμηθεί.

Συμπεράσματα

Έχοντας πρόσφατη εμπειρία από τα προηγούμενα αεροσκάφη (A320 και A321), η σύγκριση του A320neo μαζί τους ήταν εύκολη. Θα είμαστε σύντομοι και περιεκτικοί:

Υπέρ

• Καλύτερο κάθισμα σε αίσθηση

• Θύρα USB

• Στήριξη tablet/smartphone

Κατά

• Πολύ χειρότερος χώρος για πόδια

• Πολύ μικρές τουαλέτες

Προσωπική άποψη του γράφοντα είναι ότι οι θέσεις standard economy είναι πλέον σημαντικά χειρότερες για τους περισσότερους επιβάτες, γεγονός που επισκιάζει οτιδήποτε άλλο. Εάν αυτό συνδυαστεί με την υποχρεωτική πληρωμή για καλύτερες θέσεις πιο μπροστά, προκύπτει ότι το τελικό προϊόν χειροτέρεψε.

Τα ωραία χρώματα και οι θύρες USB δεν πρόκειται να αντισταθμίσουν τον πόνο στα γόνατα και την κλειστοφοβική αίσθηση, και κάπως έτσι δεν υπάρχουν πλέον πολλά κίνητρα επιλογής της Aegean έναντι κάποιας άλλης εταιρείας, ακόμη και low cost, σε δρομολόγια όπου υπάρχει ο ανάλογος ανταγωνισμός.

Προσωπική άποψη του γράφοντα είναι ότι οι θέσεις standard economy είναι πλέον σημαντικά χειρότερες για τους περισσότερους επιβάτες, γεγονός που επισκιάζει οτιδήποτε άλλο.

Εφόσον επιλέξετε να πετάξετε με Aegean, η πάγια συμβουλή μας από εδώ και μπρος είναι να προτιμάτε να πληρώνετε για μία καλύτερη θέση πιο μπροστά. Άλλες διαφορές δεν υπάρχουν, ούτε καν στο λεγόμενο soft product (δηλαδή την εξυπηρέτηση και το φαγητό) οπότε εάν σας ενδιαφέρει να χρησιμοπιήσετε την Aegean τότε υπολογίστε και αυτό το επιπλέον κόστος όταν κάνετε αναζήτηση πτήσεων.

Ελπίζουμε να σας καλύψαμε.

Μπορεί τα lounges της Lufthansa να αποτελούν την επιλογή των περισσότερων στο Terminal 2 του αεροδρομίου Heathrow λόγω της βολικής –έως στρατηγικής– θέσης τους, ωστόσο οι επιλογές των Gold μελών και των business/first επιβατών της Star Alliance δεν εξαντλούνται εκεί.

Περπατώντας μόλις λίγα λεπτά, ο επιβάτης βρίσκεται στο πιο απομακρυσμένο Terminal 2B, απ’ όπου συνήθως αναχωρούν τα μεγαλύτερα αεροσκάφη για τους μακρινούς προορισμούς. Στο κτήριο αυτό υπάρχουν τρία lounges εταιρειών της Star Alliance: το Maple Leaf της Air Canada που θα παρουσιάσουμε σε αυτό το άρθρο, το United Club της United και το SilverKris της Singapore Airlines.

Είσοδος – χώροι

Η είσοδος στο Maple Leaf lounge της Air Canada βρίσκεται στο κέντρο του Terminal 2B, με το που βγείτε από τις κυλιόμενες σκάλες και δίπλα στην πύλη B36. Ακολουθείτε τη σήμανση, παίρνετε το ασανσέρ και μόλις βγείτε –από την αντίθετη πλευρά– στρίβετε αριστερά. Στα δεξιά βρίσκεται το SilverKris lounge.

Ειδικά για το Maple Leaf lounge πάντως, αξίζει να τονίσουμε ότι μπορείτε να μπείτε πληρώνοντας, χωρίς δηλαδή να έχετε κάποιο status με εταιρεία της Star Alliance. Η Air Canada τρέχει το δικό της πρόγραμμα ονόματι Maple Leaf Club, στο πλαίσιο του οποίου μπορείτε με CA$665 ετησίως (περί τα €455) να έχετε πρόσβαση σε περισσότερα από 230 lounges παγκοσμίως. Το αν αυτό σας συμφέρει ή όχι, θα το αποφασίσετε οι ίδιοι.

Περνώντας τη ρεσεψιόν έχετε δύο επιλογές. Αριστερά βρίσκεται ο χώρος εστίασης με ένα μεγάλο πάσο και τραπέζια. Η χωρητικότητά τους δεν είναι μεγάλη, ωστόσο σε κάθε περίπτωση μπορείτε να πάρετε το φαγητό, τον καφέ ή το ποτό σας και να το απολαύσετε σε κάποιον άλλο χώρο του lounge. Ακριβώς πίσω από τα τραπέζια με τον άνετο πάγκο, ένας μακρύς διάδρομος οδηγεί στις τουαλέτες και το ντους –για το τελευταίο, θα πρέπει να συνεννοηθείτε με το προσωπικό πρώτα.

Στο πίσω τμήμα του lounge ξεχωρίζει ένα υπερμέγεθες σταντ στον τοίχο με ράφια γεμάτα περιοδικά και εφημερίδες. Μπορείτε να διαλέξετε ό,τι θέλετε και φυσικά να το πάρετε μαζί σας φεύγοντας. Από πίσω του υπάρχει ακόμα ένα πάσο με σκαμπό αν προτιμάτε έναν πιο ήσυχο χώρο για να φάτε ή να δουλέψετε. Ανάμεσα στο πάσο και τη ρεσεψιόν βρίσκεται μία αίθουσα συνεδριάσεων με ένα μεγάλο τραπέζι και ένα όμορφο μοντέλο ενός Boeing 787.

Η άλλη πλευρά του lounge είναι και εκείνη που έχει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Περιλαμβάνει τραπέζια και καρέκλες καθώς επίσης και αναπαυτικούς δερμάτινους καναπέδες και πολυθρόνες. Το μισό τμήμα μάλιστα του συγκεκριμένου χώρου είναι ελαφρά υπερυψωμένο, προσφέροντας εξίσου καλή θέα στη μεγάλη τζαμαρία με τα μπροστινά τραπέζια.

Μιλώντας για θέα, βλέπετε τον χώρο στάθμευσης ανάμεσα στo Terminal 2 και 2B καθώς και τον χώρο που κάποτε βρισκόταν ένα τμήμα του Terminal 1 –και που για την ώρα είναι ένα μεγάλο εργοτάξιο καθώς εκτελούνται έργα για την επέκταση του Terminal 2. Τουλάχιστον στο οπτικό σας πεδίο βρίσκονται αρκετά αεροσκάφη ενώ στα δεξιά μπορείτε να χαζέψετε και απογειώσεις από τον βόρειο διάδρομο 09L/27R.

Επιλογές – σέρβις

Έχοντας βρεθεί στο Maple Leaf lounge σε δύο διαφορετικές ώρες της ημέρας, μπορώ να πω ότι έχω μείνει απόλυτα ευχαριστημένος από τις επιλογές. Τα ζεστά φαγητά είναι τουλάχιστον τέσσερα, ενώ υπάρχουν αρκετά αλλαντικά και τυριά και σαλάτες. Το ίδιο ισχύει για τα ψωμάκια (στην τελευταία μου επίσκεψη μέτρησα επτά διαφορετικά είδη και μπορεί να μου ξέφυγε και κάποιο) ενώ υπάρχει δυνατότητα ψησίματός τους.

Το πρωινό ήταν το κάτι άλλο αφού σερβίρονταν διαρκώς ζεστές κρέπες και βάφλες μαζί με κομμάτια φρούτων (φράουλες, ακτινίδια και ανανάδες). Σε συνδυασμό δε με το μέλι, το σιρόπι σφενδάμου (maple syrup) και τη σοκολάτα δημιουργούν ένα εκπληκτικό μείγμα που μπορεί να σας στείλει στο αεροσκάφος… υπέρβαρους αν δε συγκρατηθείτε. Τα επιδόρπια –κατά το μεσημεριανό– ήταν ικανοποιητικά ενώ υπήρχαν και φρούτα.

Στον χώρο βρίσκεται μηχανή του καφέ με όλες τις συνήθεις επιλογές. Αν και η ποικιλία των ροφημάτων δεν ήταν η μεγαλύτερη που έχω δει σε lounges, εντούτοις θεωρώ πως καλύπτει τις ανάγκες των περισσότερων. Ο καφές πάντως ήταν μια χαρά οπότε παράπονο δεν είχα. Το μπαρ του lounge είναι πλήρως εξοπλισμένο με μεγάλη γκάμα κρασιών, μπυρών, λικέρ και λοιπών αλκοολούχων ποτών. Ξεχωρίζει η limited έκδοση του κονιάκ Camus για όσους θέλουν να το «βρέξουν» πριν την πτήση τους.

Στο lounge θα βρείτε Wi-Fi καθώς και πρίζες και υποδοχές USB για τη φόρτιση των συσκευών σας. Αξίζει να αναφέρω κάπου εδώ ότι και τις δύο φορές που το έχω επισκεφθεί, ο κόσμος μέσα ήταν ελάχιστος. Το Terminal 2B έχει πολύ συγκεκριμένο κόσμο έτσι κι αλλιώς, αφού η συντριπτική πλειοψηφία των Gold και business επιβατών της Star Alliance που πετούν από το Terminal 2Α σπάνια θα κάνουν το… ταξίδι μέχρι το απομακρυσμένο 2B.

Εντυπώσεις

Η εικόνα που μου άφησε το Maple Leaf lounge και τις δύο φορές που βρέθηκα εκεί ήταν η καλύτερη. Πλήρως εξοπλισμένο, με μεγάλη γκάμα επιλογών σε φαγητό και ποτό, πολλούς χώρους για να καθίσει αναπαυτικά κανείς και ελάχιστο κόσμο, μου επέτρεψε να χαλαρώσω πριν τις μακράς διαρκείας πτήσεις μου.

Ακόμα κι αν πετάτε από τις Α πύλες του Terminal 2 λοιπόν –και μπορείτε να διαθέσετε λίγη παραπάνω ώρα για το πηγαινέλα της διαδρομής– το Maple Leaf είναι μία εξαιρετική πρόταση, ιδίως τις ώρες αιχμής που τα lounges της Lufthansa ασφυκτιούν. Αν μάλιστα η πτήση σας αναχωρεί από το Terminal 2B, τότε το lounge της Air Canada δικαιούται να αποτελεί την πρώτη σας στάση.

Είσοδος – χώροι

Όπως συμβαίνει με τα lounges της Lufthansa, έτσι και το συγκεκριμένο διαθέτει δύο χώρους: έναν μεγαλύτερο που αποτελεί το Business Lounge και έναν δεύτερο, ελαφρώς μικρότερο που είναι το Senator Lounge. Στο πρώτο έχουν πρόσβαση τα Gold μέλη και όσοι ταξιδεύουν business class (επίσης οι κάτοχοι κάρτας Miles & More Frequent Traveller και όσοι ταξιδεύουν premium economy με τη Lufthansa) ενώ στο δεύτερο μόνο τα Gold μέλη της Star Alliance (εξ’ ου και το μικρότερο μέγεθος).

Η διαδικασία του check in είναι τάχιστη αφού στην υποδοχή υπάρχουν σχεδόν πάντα δύο υπάλληλοι. Στον ίδιο χώρο βρίσκονται και ντουλαπάκια αποθήκευσης για την περίπτωση που κάποιος θέλει να αφήσει ορισμένα μικροπράγματα. Το ωράριο λειτουργίας των lounges είναι 05:00-22:00 και αξίζει να σημειώσουμε ότι καθώς η πτήση 609 της Aegean Airlines είναι εκ των τελευταίων της Star Alliance που αναχωρούν από το Terminal 2 (στις 22:15), η πλειοψηφία των επισκεπτών των δύο lounges λίγο πριν το κλείσιμό τους, είναι επιβάτες εκείνης της πτήσης!

Επιλογές – σέρβις

Το Business Lounge καταλαμβάνει και τον μεγαλύτερο μέρος του συνολικού χώρου, κάτι λογικό αφού είναι σχεδιασμένο ώστε να φιλοξενεί δυνητικά τους περισσότερους επισκέπτες. Υπάρχουν δεκάδες αναπαυτικές πολυθρόνες με πρίζες (βρετανική και ευρωπαϊκή) και τραπεζάκι η καθεμία, μία περιοχή με μπαρ και τραπέζια για φαγητό και ακόμα μία με καναπέδες. Ο δε χώρος που βρίσκονται τα φαγητά και τα ποτά είναι κεντρικά και έχει εύκολη πρόσβαση από δύο πλευρές.

Στα θετικά του lounge συγκαταλέγεται η έξυπνα τοποθετημένη (είναι λίγο πιο απομακρυσμένη σε σχέση με την κύρια σάλα) αίθουσα με τους σταθμούς εργασίας και το εντυπωσιακού μεγέθους τραπέζι συνεδριάσεων, έτσι ώστε αν κάποιος θέλει να δουλέψει, να έχει να αντιμετωπίσει όσο το δυνατόν μικρότερη οχλαγωγία.

Η είσοδος στο Senator Lounge γίνεται από μία και μοναδική πόρτα με χρήση κωδικού QR που προσφέρεται στη ρεσεψιόν εφ’ όσον ο επισκέπτης πληροί τις προϋποθέσεις. Στα αριστερά μπαίνοντας υπάρχουν τραπεζάκια με εύκολη πρόσβαση στην περιοχή σερβιρίσματος που βρίσκεται ακριβώς απέναντι (στα δεξιά μπαίνοντας). Αμέσως μετά συναντάμε κάμποσες αναπαυτικές πολυθρόνες, στα δεξιά βρίσκονται θέσεις εργασίας ενώ στο βάθος υπάρχουν επτά σεζ-λονγκ που είναι και η ατραξιόν του lounge: σε συνδυασμό με την έξυπνη ταπετσαρία του τοίχου, προσφέρουν μία εξαιρετικά χαλαρωτική εμπειρία. Αντιλαμβάνεστε βέβαια πως ο μικρός τους αριθμός τις καθιστά περιζήτητες…

Το μενού στα δύο lounges δε διαφέρει ιδιαίτερα –υπήρξαν επισκέψεις κατά τις οποίες τα όσα προσφέρονταν στα δύο lounges δε διέφεραν πρακτικά σε τίποτα. Συνήθως συναντά κανείς περί τα τρία κυρίως πιάτα, μία σούπα, τρεις με τέσσερις σαλάτες, αλλαντικά, τυριά, ψωμιά και δυο-τρία επιδόρπια. Τα προσφερόμενα εδέσματα πάντως αναπληρώνονται σχετικά άμεσα (με μία επιφύλαξη σε ό,τι αφορά τους δίσκους των αλλαντικών και των τυριών πάντως) ενώ υπάρχουν κάμποσα αλκοολούχα ποτά, αναψυκτικά και μηχανή με σχετικά καλό καφέ. “Κλου” του μπουφέ τα γλυκά ποπ-κορν φυσικά…

Και τα δύο lounges ωστόσο θα μπορούσαν να έχουν περισσότερες οθόνες με τις αναχωρήσεις πτήσεων –οι αγχώδεις επισκέπτες καταλήγουν να σηκώνονται κάθε δέκα λεπτά αφού ελάχιστες θέσεις έχουν οπτική επαφή με τις υπάρχουσες οθόνες. Κάτι άλλο που καλό θα ήταν να έχει υπ’ όψιν κανείς, τέλος, είναι πως οι τουαλέτες είναι εξαιρετικά λίγες για το μέγεθος του lounge –κοινώς, μην αφήσετε την επίσκεψή σας για την τελευταία στιγμή.

Εντυπώσεις

Η αλήθεια είναι πως οι προσδοκίες από τα lounges (Business ή Senator, δεν έχει σημασία) της Lufthansa είναι συγκεκριμένες σε όποιο αεροδρόμιο του κόσμου κι αν βρίσκονται και αυτά του Terminal 2 του Heathrow δεν απογοητεύουν τον επισκέπτη. Άνετα και με μεγάλη χωρητικότητα, προσφέρουν άκρως ικανοποιητικές επιλογές ενώ χάρη στη… στρατηγική του θέση προσφέρει άμεση και εύκολη πρόσβαση στην πλειοψηφία των πυλών του terminal.

Αν ο χρόνος σας πριν από κάποια πτήση είναι περιορισμένος, αποτελεί στάση που αξίζει τον κόπο να κάνετε. Σε διαφορετική περίπτωση, αν δηλαδή μεσολαβούν κάμποσες ώρες μέχρι την επιβίβαση, μπορείτε να προτιμήσετε κάποιο από τα lounges United Club της United, SilverKris της Singapore Airlines και Maple Leaf της Air Canada του απομακρυσμένου Terminal 2B περπατώντας περί τα 15 περίπου λεπτά.

Πρόσβαση

Το Lufthansa Business Lounge είναι ανοιχτό για τους ταξιδιώτες Business Class της Lufthansa, αλλά και τα Gold μέλη του προγράμματος της Star Alliance (άρα σας αφορά αν μαζεύετε μίλια και με την Aegean Airlines π.χ.). Λειτουργεί καθημερινά από τις 04:30 έως και τις 19:00. Αν είστε Gold Member της Star Alliance και ταξιδεύετε με πτήση της Lufthansa, προτιμήστε το έναντι αυτού της Aegean, καθώς το δεύτερο μπορεί να είναι μεν μεγαλύτερο, ωστόσο η κατάσταση με την πολυκοσμία μπορεί να γίνει ιδιαίτερα ενοχλητική τις ώρες αιχμής.

Τοποθεσία

Το Lufthansa Business Lounge βρίσκεται απέναντι από την πύλη Β12 του αεροδρομίου και έχει το κλασικό κίτρινο χρώμα της αεροπορικής εταιρείας στην πόρτα του που κλείνει ερμητικά και δεν αφήνει τα αδιάκριτα βλέμματα να έχουν πρόσβαση στο εσωτερικό του.

Αφού περάσετε το σημείο με τον έλεγχο ασφαλείας και τα πρώτα καταστήματα, ακολουθήστε τις ταμπέλες για τις αίθουσες διακεκριμένων επιβατών και λίγο πριν φτάσετε προς το τέλος του terminal, θα το βρείτε στα αριστερά σας. Ένα μεγάλο γραφείο με δύο υπαλλήλους εδάφους της Lufthansa θα ελέγξει το εισιτήριό σας και θα σας επιτρέψει την είσοδο στο χώρο. Όσες φορές και να έχουμε επισκεφθεί το συγκεκριμένο lounge δεν έχουμε βρει ιδιαίτερη κίνηση και καθυστερήσεις, κι αυτό γιατί φιλοξενεί κατά πλειοψηφία Gold μέλη της Star Alliance εκτός αυτών της Aegean που προτιμούν τον μεγαλύτερο χώρο της ελληνικής εταιρείας.

Χώροι

Λόγω του ότι δεν έχει δημιουργηθεί για να φιλοξενήσει επιβάτες με πολύωρη αναμονή, το Lufthansa Business Lounge στο Ελευθέριος Βενιζέλος δε χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερα εξεζητημένες ανέσεις. Στο δεξί μέρος του χώρου κυριαρχούν οι πολυθρόνες για όσους θέλουν να διαβάσουν μια εφημερίδα ή ένα βιβλίο, ένα μικρό μπαρ, ενώ σε μία άκρη υπάρχει χώρος με ψηλά σκαμπό και ψηλό πάσο για όσους θέλουν να χρησιμοποιήσουν το laptop τους και να αξιοποιήσουν και το φωτοτυπικό-εκτυπωτή της εταιρείας.

Στα αριστερά, υπάρχει το μεγαλύτερο μπαρ με σνακ, φρούτα, καφέδες, αναψυκτικά και ποτά, καθώς και περισσότερα τραπέζια και καναπέδες. Οι πρίζες δεν είναι αρκετές, καθώς και τα τραπέζια του χώρου που εφάπτονται του τοίχου είναι περιορισμένα.

Εντός του χώρου υπάρχουν τόσο οθόνες που προβάλλουν τηλεοπτικό πρόγραμμα, όσο και οθόνες με τις σχετικές πληροφορίες για τις πτήσεις που αναχωρούν τις επόμενες ώρες. Μοναδικό (σημαντικό) μειονέκτημα είναι η απουσία τουαλέτας στο χώρο, με αποτέλεσμα να χρειαστεί να χρησιμοποιήσετε κάποιες από τις κοινόχρηστες του terminal.

Δυστυχώς, ο χώρος που έχει αφιερωθεί στο αεροδρόμιο για τα lounges είναι από την πλευρά του parking και ως εκ τούτου από τα παράθυρα της αίθουσας μπορείτε να δείτε μόνο την κίνηση των οχημάτων πριν βγουν στην Αττική Οδό και στο (πολύ) βάθος τον ανατολικό διάδρομο του αεροδρομίου.

Επιλογές – σέρβις

Τις πρωινές ώρες στο μπουφέ θα βρείτε επιλογές για ένα «τσίμπημα» με καφέ, τοστ, σφολιατοειδή και ψωμί, κρουασάν, ενώ τις μεσημεριανές και απογευματινές ώρες υπάρχουν και οι επιλογές φαγητού. Τα ποτά και τα αναψυκτικά/νερά ανανεώνονται συχνά, οπότε δεν υπάρχει περίπτωση να μην βρείτε κάποια στιγμή κάτι για να δοκιμάσετε. Στα των φρούτων, δεν υπάρχει ιδιαίτερα μεγάλη ποικιλία και συνήθως θα βρείτε κάποιες μπανάνες.

Εντυπώσεις

Απευθυνόμενο κυρίως σε επιβάτες που θα παραμείνουν εκεί ελάχιστες ώρες (όπως σημειώσαμε και παραπάνω), το Lufthansa Business Lounge χαρακτηρίζεται από την ποιότητα των υπηρεσιών που είναι συνώνυμο της γερμανικής αεροπορικής εταιρείας. Προσφέρει όσα χρειάζεστε για να περάσετε ευχάριστα την ώρα σας μέχρι να γίνει η αναγγελία επιβίβασης και σίγουρα θα σας αποζημιώσει τόσο με την ποιότητα του φαγητού και ποτού, όσο και με την ησυχία που θα βρείτε.

Το άρθρο αυτό γράφτηκε το (μακρινό) 2019 για μία εξαργύρωση που έγινε το (ακόμη πιο μακρινό) 2016, και οι πληροφορίες που περιέχει ανταποκρίνονται στα δεδομένα της εποχής.

Σε αυτό το άρθρο περιέγραψα με λεπτομέρεια τη μέθοδο που ακολούθησα για να κλείσω ένα εισιτήριο στην καταπληκτική first class της Lufthansa, χρησιμοποιώντας μόλις 60.000 μίλια (2026: 75.000 μίλια) από το πρόγραμμα Miles+Bonus της Aegean Airlines. Η συνολική εμπειρία ήταν καταπληκτική και τολμώ να πω ότι ξεπέρασε τις προσδοκίες μου.

Άφιξη στο αεροδρόμιο

Η εμπειρία ξεκινά από το ίδιο το αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης, το οποίο διαθέτει ξεχωριστό terminal για τους επιβάτες που ταξιδεύουν first class με τη Lufthansa. Το terminal αυτό είναι σε ένα ξεχωριστό μικρό κτίριο κοντά στο Terminal 1, και με το που με άφησε εκεί το ταξί με υποδέχθηκε στην είσοδο μία υπάλληλος της εταιρείας:

Είχα ήδη κάνει check in την προηγούμενη ημέρα, οπότε χρειάστηκε ένας απλός τυπικός έλεγχος του διαβατηρίου για την ορθότητα των στοιχείων μου. Αμέσως μετά η κυρία αυτή με συνόδεψε στον έλεγχο ασφαλείας -γίνεται επιτόπου με μηχανήματα όπως ακριβώς και στα άλλα terminals.

Lounge

Μετά τον έλεγχο, η κυρία που με ανέλαβε από την άφιξή μου με οδήγησε στο υπέροχο First Class Lounge της εταιρείας και αφιέρωσε λίγα λεπτά για να μου εξηγήσει που είναι τι και πότε θα με ειδοποιήσουν για την επιβίβαση. Αυτό το επίπεδο εξυπηρέτησης, αυτή η προσοχή στη λεπτομέρεια, είναι πραγματικά το κάτι άλλο. Το lounge είναι μεγάλο, με λίγους επιβάτες, ήσυχο, καλόγουστο και με πολλές ενδιαφέρουσες επιλογές:

Το lounge διαθέτει επίσης χωριστό χώρο εστίασης όπου εκτός από τον μπουφέ μπορεί κανείς να παραγγείλει και ορισμένα εδέσματα a la carte:

Υπάρχουν ακόμη cigar lounge (δωμάτιο καπνιστών), χώροι για εργασία και δύο δωμάτια ανάπαυσης με κρεβάτι:

Μετά από ένα εξαιρετικό πρωϊνό και λίγη χαλάρωση, ήρθε η ώρα της επιβίβασης. Το terminal αυτό δεν έχει απ’ευθείας πρόσβαση στις πύλες αναχώρησης, και η μετάβαση στο αεροσκάφος γίνεται με σωφέρ κατ’ευθείαν στη βάση της φυσούνας:

Καμπίνα και θέσεις

Από τη βάση της φυσούνας το προσωπικό που μας συνόδευε μας οδήγησε επάνω και μετά απ’ ευθείας στην είσοδο για τη first class. Η καμπίνα της πρώτης θέσης στο Boeing 747-8i της Lufthansa βρίσκεται στο κάτω deck στο μπροστινό μέρος (στη μύτη του αεροσκάφους). Διαθέτει δε μόλις οκτώ (!) θέσεις, όλες με πρόσβαση στο διάδρομο και φυσικά τρομερά ευρύχωρες και καλόγουστες:

Υπάρχουν φοριαμοί (ντουλάπια), ένας ανά θέση για την αποσκευή καμπίνας. Με το που εγκαταστάθηκα μου προσφέρθηκε σαμπάνια και macadamia nuts, πυτζάμες, παντόφλες και ένα amenity kit:

Μετά την απογείωση φόρεσα παντόφλες και μετακίνησα μπροστά το ottoman για να παρακολουθήσω λίγη τηλεόραση. Η μετακίνηση αυτή γίνεται ηλεκτρικά από τα controls στην αριστερή πλευρά της πολυθρόνας:

Σέρβις

Μετά την απογείωση ξεκίνησε το εκπληκτικό service, αρχικά με χαβιάρι και διάφορα άλλα συνοδευτικά και φυσικά βότκα:

Ακολούθησαν τα hors d’oeuvre συνοδεία λευκού κρασιού:

Πριν το κυρίως πιάτο προσφέρθηκε σορμπέ με σαμπάνια για palate cleansing:

Για κυρίως γεύμα επέλεξα λευκά σπαράγγια με sauce hollandaise συνοδευόμενα από καπνιστό ζαμπόν -ένα απλό αλλά τρομερά γευστικό πιάτο:

Για το τέλος ζήτησα μους σοκολάτας με βατόμουρα:

Όλα ήταν πεντανόστιμα και το σέρβις εκπληκτικό. Μετά όμως από το φαγητό αισθάνθηκα την ανάγκη να κοιμηθώ λίγο. Μία από τις αεροσυνοδούς της καμπίνας μετέτρεψε το κάθισμα σε κρεβάτι -το ετοίμασε βάζοντας υπόστρωμα και λεπτό πάπλωμα:

Ήταν τρομαρά αναπαυτικό και κοιμήθηκα ένα ικανό διάστημα. Όταν ξύπνησα απόλαυσα ένα σνακ αποτελούμενο από tapas και πράσινη σαλάτα:

Σε όλη τη διάρκεια της πτήσης υπήρχε διαθέσιμη πρόσβαση internet, σε ιδιαίτερα λογική τιμή -€17 για τη συνολική πτήση. Επικοινώνησα με την οικογένειά μου μέσω μηνυμάτων και διευθέτησα και ορισμένα θέματα της εργασίας μου. Κατάφερα να πραγματοποιήσω και video call με Google Hangouts αλλά δεν ενδείκνυται.

Η άφιξη στο αεροδρόμιο Dulles της πρωτεύουσας των ΗΠΑ ήταν απρόσκοπτη και ήσυχη. Στην έξοδο από το αεροσκάφος μας περίμενε (τους επιβάτες της first class) προσωπικό. Σε χρόνο-μηδέν μας οδήγησε με αυτοκίνητο σε χωριστή είσοδο στο immigration, κάτι που το εκτίμησα ιδιαίτερα.

Εντυπώσεις

Η συνολική εμπειρία της first class της Lufthansa είναι απλώς καταπληκτική, και αξίζει κάθε μίλι που θα ξοδευτεί για αυτή. Είναι πολλές κλάσεις ανώτερη της business class της ίδιας εταιρείας, και στέκεται επάξια δίπλα στις κορυφαίες first class άλλων εταιρειών (Etihad, Emirates, Singapore, Cathay Pacific κλπ).

Έλεγα ότι θα τη δοκιμάσω μία φορά για την εμπειρία, αλλά πλέον έχει μπει για τα καλά στις επιλογές μου και όποτε κρίνω ότι αξίζει και μπορώ να τη βρω θα την επιλέγω. Τη συνιστώ με κλειστά τα μάτια!

Το ταξίδι της μετάβασης ήταν μέσω του αεροδρομίου Charles De Gaulle του Παρισιού, όπου έφτασα με πτήση της Aegean και απ’όπου αναχώρησα για το αεροδρόμιο Narita με πτήση της All Nippon Airways, γνωστής και ως ANA. “Nippon” είναι η επίσημη ονομασία της Ιαπωνίας στη γλώσσα τους (η πιο casual είναι “Nihon”), επομένως μιλάμε για «την αεροπορική εταιρεία ολόκληρης της Ιαπωνίας».

Στο Charles De Gaulle έφτασα με ένα Airbus A321 της Aegean, στο Terminal 1. Το εν λόγω χρησιμοποιείται από τις εταιρείες-μέλη της Star Alliance, καθώς η Air France χρησιμοποιεί αποκλειστικά το Terminal 2. Το Terminal 1 είναι ουσιαστικά ένας κύλινδρος, όπου κυλιόμενοι διάδρομοι συνδέουν μεταξύ τους τους ορόφους. Είναι αρκετά περίεργο αλλά και αρκετά λειτουργικό:

Lounge

Ο κεντρικός χώρος δεν παρουσιάζει κάποιο ενδιαφέρον, οπότε προχώρησα κατευθείαν για το Star Alliance lounge. Είχα αρκετές ώρες αναμονής μπροστά μου, οπότε άδραξα την ευκαιρία να εργαστώ. Είναι ένα αρκετά όμορφο lounge, ήσυχο εκείνες τις ώρες της ημέρας, και με αρκετά καλή ποικιλία εδεσμάτων και ροφημάτων. Υπάρχει και χωριστό δωμάτιο για business users. Γενικώς δεν ενθουσιάστηκα, ήταν απλώς μια αναμενόμενη εμπειρία:

Επιβίβαση

Όταν έφτασε η ώρα της επιβίβασης, ξεκίνησα για το remote terminal με τις πύλες αναχώρησης 50 έως 58. Υπάρχει κυλιόμενος διάδρομος ο οποίος πηγαίνει από το κεντρικό κτίριο του Terminal 1, περνώντας κάτω από την πίστα του αεροδρομίου. Αν μη τι άλλο, είναι κάπως ασυνήθιστο αλλά και αρκετά πρακτικό:

Εκεί περίμενε το Boeing 777-300ER της ANA με το οποίο θα ταξίδευα στο αεροδρόμιο Narita του Τόκιο. Η επιβίβαση έγινε απρόσκοπτα και με χαρακτηριστική ιαπωνική ιεραρχία. Προτεραιότητα είχε η first class, κατόπιν η business class, και μετά gold members και λοιποί επιβάτες.

Καμπίνα και θέσεις

Σύντομα λοιπόν βρέθηκα στη θέση μου. Η ANA έχει διάταξη 1-2-1 στην business class, ώστε όλες οι θέσεις να έχουν πρόσβαση σε διάδρομο και φυσικά τον μεγαλύτερο δυνατό χώρο. Το κάθισμα είναι εξαιρετικά άνετο, φυσικά γίνεται οριζόντιο κρεβάτι, ενώ υπάρχει πολύς χώρος για να αφήσει κανείς αντικείμενα.

Η εταιρεία παρέχει κουβέρτα, μαξιλάρι, ένα καλόγουστο και χρήσιμο amenity kit. Το τελευταίο περιλαμβάνει μάσκα ύπνου, ωτοασπίδες, ενυδατικές κρέμες κλπ) και φυσικά παντόφλες (χαρακτηριστικό των ασιατικών αεροπορικών εταιρειών):

Κάτι που είναι ιδιαίτερο και πολύ ενδιαφέρον στην Ιαπωνία είναι οι τουαλέτες, με το σύστημα μπιντέ για την καλύτερη δυνατή υγιεινή. Οι Ιάπωνες είναι παθιασμένοι με την καθαριότητα, και φυσικά δεν θα αμελούσαν να εξοπλίσουν ανάλογα και τα αεροσκάφη τους. Μία επίσκεψη στην τουαλέτα ήταν αρκετή για να εντυπωσιαστώ. Τα πράγματα είναι απλά και κατανοητά. Υπάρχουν επιλογές για γυναίκες, για ελαφρύ αλλά και για πιο έντονο καθάρισμα, μέχρι και ρύθμιση της πίεσης του νερού:

Η ANA παρέχει επίσης inflight internet (από τον πάροχο OnAir). Δυστυχώς όμως είναι πάρα πολύ ακριβό: $24 για δεδομένα 20 MB! Ως εκ τούτου δε συστήνεται σε καμία περίπτωση για δουλειά. Παρ’ όλα αυτά είναι αρκετό για λίγο Facebook, instant messaging και να περάσει λίγο η ώρα χαζεύοντας καμιά είδηση κλπ. Αγόρασα ένα τέτοιο πακέτο, και διαπίστωσα ότι η ταχύτητά του ήταν αρκετά καλή.

Σέρβις

Απογειωθήκαμε στην ώρα μας και μετά από λίγη ώρα, έχοντας φτάσει στο επίπεδο πτήσης, ξεκίνησε το εξαιρετικό service. Το τραπεζάκι στην business class, το μεγαλύτερο και πιο πρακτικό που έχω συναντήσει έως τώρα, στρώθηκε με τραπεζομάντηλο για να υποδεχτεί όλα τα καλά. Ξεκινήσαμε με amuse bouches και με γιαπωνέζικα ορεκτικά, και προχωρήσαμε στο κυρίως, επίσης γιαπωνέζικο, το οποίο συνοδεύτηκε από ένα ποτήρι sake. Όλα ήταν πεντανόστιμα και πολύ ελαφριά:

Έχοντας μπροστά αρκετές ώρες πτήσης, ασχολήθηκα λιγάκι με το σύστημα διασκέδασης. Η οθόνη δεν ήταν η καλύτερη δυνατή, ήταν ομως αρκετά καλή. Σύνδεσα τα δικά μου ακουστικά με ακύρωση θορύβου (noise cancelling) και χάζεψα για λίγο μια ταινία από τις πολλές που ήταν διαθέσιμες. Κάποια στιγμή ήρθε η ώρα για ύπνο, ήταν άλλωστε περασμένα μεσάνυχτα ώρα Ιαπωνίας και ήθελα να προσαρμοστώ όσο πιο γρήγορα μπορούσα στη δική τους ζώνη ώρας. Έτσι, μετέτρεψα το κάθισμα σε κρεβάτι και βυθίστηκα για αρκετές ώρες.

Όταν ξύπνησα, απέμεναν περίπου δύο ώρες μέχρι τον προορισμό μας. Πέρασα λίγη ώρα καταναλώνοντας τα λίγα ΜΒ που είχαν απομείνει, και μετά από λίγο σερβιρίστηκε κάτι σαν πρωϊνό, αν και ήταν σχεδόν μεσημέρι. Φυσικά ήταν και αυτό πεντανόστιμο. Όπως βλέπετε το ψάρι και το ρύζι είναι τα δύο βασικά συστατικά σχεδόν ολων των γιαπωνέζικων γευμάτων, συνοδευόμενα από πράσινο τσάι:

Η άφιξη ήταν στην ώρα της, με ελαφρύ κούνημα λόγω ανέμων (αν και το Boeing 777 δε χαμπαριάζει και πολύ). Η αποβίβαση ήταν και αυτή σύντομη -ένα από τα προτερήματα της business class. Μετά από τις απαραίτητες ευχαριστήριες υποκλίσεις ξεκίνησα τη διαδρομή για την έξοδο από το αεροδρόμιο Narita. Είχα πλέον πατήσει το πόδι μου στη μακρινή και εξωτική Ιαπωνία.

Εντυπώσεις

Το επίπεδο εξυπηρέτησης της ANA είναι με μία λέξη εξαιρετικό. Είναι από τα καλύτερα που έχω συναντήσει έως τώρα, και δικαιώνει τα πέντε αστέρια Skytrax. Οι αεροσυνοδοί είναι από τις ευγενέστερες που έχω συναντήσει, και ιδιαίτερα όμορφες συν τοις άλλοις. Η καθαριότητα είναι υποδειγματική (τυπικά ιαπωνική) και όλα αυτά συμβάλλουν ώστε μια τόσο μεγάλη πτήση να είναι ιδιαίτερα άνετη και να συνιστά μια ευχάριστη εμπειρία. Η business class είναι από τις καλύτερες που υπάρχουν, με μόνη «σκιά» την πολύ ακριβή πρόσβαση internet.

Εν τέλει ήταν μια καταπληκτική εμπειρία πτήσης, που δικαίωσε την επιλογή μου να εξαργυρώσω μίλια σε αυτή.